اثربخشی ذهن‌آگاهی بر سبک زندگی و قدرت ایگوی زنان باردار

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد الکترونیکی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 دانشیار، گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

چکیده

مقدمه: زنان باردار مستعد آسیب­ پذیری از انواع تنش­ ها هستند و نسبت به دیگران، بیشتر در معرض مشکلات روانشناختی و جسمانی قرار دارند. از این­رو، مداخلات روانشناختی برای این گروه لازم است. هدف از این پژوهش تعیین اثربخشی آموزش ‌ذهن­آگاهی بر سبک زندگی ارتقادهنده سلامت و قدرت ایگو زنان باردار است.
مواد و روش ­ها: در این پژوهش نیمه­ آزمایشی با طرح پیش­آ­زمون – پس­آزمون، جامعه آماری، مراجعه­کنندگان به مرکر مشاوره و خدمات مامایی سلامت مادران شهر تهران از پاییز 98 تا بهار 99 بودند. نمونه ­گیری به روش در دسترس بود. نمونه­ها به صورت تصادفی در گروه­های آزمایش (15 نفر) و کنترل (15نفر) جایگزین شدند. بعد از انجام پیش­آزمون، آموزش ذهن ­آگاهی طی 8 جلسه بر روی گروه آزمایش انجام شد. در گروه کنترل مداخله ­ای صورت نگرفت. سپس، پس ­آزمون در هر دو گروه انجام شد. ابزار گردآوری داده­ها، پرسشنامه سبک زندگی سلامت Walker (2003) و پرسشنامه روانشناختی قدرت ایگو بود. داده­ ها توسط آزمون کوواریانس چندمتغیری تحلیل شدند.
یافته­ ها: آموزش ذهن ­آگاهی بر سبک زندگی ارتقادهنده سلامت در مؤلفه ­های تغذیه (812/11=F)، ورزش (961/8=F)، مسئولیت­ پذیری در مورد سلامت (187/9=F)، مدیریت استرس (873/12=F)، حمایت بین­فردی (976/10=F)، خودشکوفایی (707/11=F)؛ قدرت ایگو در مؤلفه­ های امید (218/12=F)، عشق (98/11=F)، وفاداری (219/9=F)، مراقبت (202/9=F) و خرد (875/12=F) تأثیر داشتند.
نتیجه ­گیری: آموزش ‌ذهن­ آگاهی بر سبک زندگی ارتقادهنده سلامت و قدرت ایگو زنان باردار تأثیرگذار بود. تأثیر ذهن­ آگاهی بر سبک زندگی ارتقادهنده سلامت از طریق کنترل و اداره هیجانات، ابعاد جسمی و ذهنی و بر قدرت ایگو از طریق مکانیسم­ های تنظیم توجه، آگاهی بدن، تنظیم هیجان و تغییرات در دیدگاه فرد از خودش صورت گرفت.
واژه­ های کلیدی: آموزش ‌ذهن­ آگاهی، سبک زندگی ارتقادهنده سلامت، قدرت ایگو، زنان باردار

عنوان مقاله [English]

The Effectiveness of Mindfulness Training on Lifestyle Promoting Health and Ego Strength of Pregnant Women

نویسندگان [English]

  • F Hoodersha 1
  • M Sepahmansour 2
1 Ph.D Student, Dept of Psychology, Electronic Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
2 Associate Prof, Dept of Psychology, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
چکیده [English]

Introduction: Pregnant women are vulnerable to various types of stress, thus being more exposed to psychological and physical problems than others. Accordingly, educational and psychological interventions for this period are essential for this group of people in society. Therefore, this study aims to determine the effectiveness of mindfulness training on a lifestyle that promotes health and ego strength in pregnant women.
Materials and Methods: The present research is a quasi-experimental study with a pretest-posttest design. Its statistical population includes all pregnant women, from 25 to 35 years old, in Tehran from the fall of 2019 to the spring of 2020. The sample size in the experimental methods is equal to 15 people for each group. Therefore, 15 people in the experimental group and 15 in the control group are considered. The sampling method is available due to the nature of the research samples. The data collection tools are as follows: a) Walker Health Lifestyle Questionnaire (2003) and b) Igo Power Psychological Questionnaire (PIES). The data of this study are analyzed using an analysis of covariance.
Results: Mindfulness training is effective in health-promoting lifestyle in the component of nutrition (F: 11.812), exercise (F: 8.961), health responsibility (F: 9.187), stress management (F: 9.187), interpersonal support (F: 10.976), and self-fulfillment (F: 11.707), ego power in the component of hope (F: 12.218), love (F: 11.98), loyalty (F: 9.219), care ( F: 9.202), and micro (F: 12.875).
Conclusion: Based on the findings, mindfulness training enhances the health and ego strength of pregnant women.

کلیدواژه‌ها [English]

  • mindfulness training
  • Health-Promoting Lifestyle
  • Ego power
  • Pregnant women
  1. Agampodi SB, Agampodi TC. Antenatal depression in Anuradhapura, Sri Lanka and the factor structure of the Sinhalese version of Edinburgh postpartum depression scale among pregnant women. PLos One 2013: 8(7): 69-78. [Persian].
  2. Seng J, Andrea W, Ford JD. Complex Mental Health Sequelae of Psychological Trauma Among Women in Prenatal Care. Psychology Trauma 2014; 6(1): 9-41.
  3. Fenwick J, Toohill J, Gamble J, Creedy DK, Buist A, Turkstra. Effects of a midwife psychoeducation intervention to reduce childbirth fear on women's birth outcomes and postpartum psychological wellbein BMC 2015; 15(1): 284.
  4. Lenz B, Eichler A, Schwenke E, Verena N. Buchholz, Charlotte Hartwig, Gunther H. Moll, Karin Reich, Christiane Mühle, Bernhard Volz, Adriana Titzmann, Matthias W. Beckmann, Hartmut Heinrich, Johannes Kornhuber, & Peter A. Fasching. Mindfulness-based Stress Reduction in Pregnancy: an App-Based Programme to Improve the Health of Mothers and Children. GebFra 2018; 78(12): 1283–1291.
  5. Dhillon A, Sparkes E. & Rui V. Duarte. Mindfulness-Based Interventions During Pregnancy: a Systematic Review and Meta-analysis. Mindfulness 2017; 8(6): 1421–1437.
  6. Nakamuraa M, Lipschitza M, & Landwardb L. mindfulness – based cognitive therapy reduces over general autobiographical memory in for merely depressed patients. journal of abnormal psychology 2014; 109: 150-155.
  7. Coyle J. The effects of a one day forgiveness workshop on levels of self reported stress, anger, forgiveness, and physical health in a community based population. Doctoral dissertation, Chestnut Hill College 2013.
  8. Navaser M, Derikvand S, Nourian F & Bamdad S. the effect of mindfulness-based therapy on spiritual health, forgiveness and religious coping strategies of heart patients in Isfahan. Journal of Recent Advances in Behavioral Sciences 2017; 2 (11): 69-55. [Persian].
  9. Shi Z & MacBeth, A. The Effectiveness of Mindfulness-Based Interventions on Maternal Perinatal Mental Health Outcomes: a Systematic Review. Mindfulness 2017; 8: 823–847.
  10. Sharma R. Ego-strength in relation to adjustment of college-going students. ISRJ 2012; 2(1):1-4.
  11. Mirnoosh M, Roshnaei Moghaddam B. Analytical psychotherapy; Clinical Guide. (Translation) Schwartz Anar, Douglas C, Chery S & Cabanis D. Tehran: Arjmand 2015.
  12. Delaware A. Research Methods in Psychology and Educational Sciences.5nd ed. Tehran: Virayesh Publishing, 2017. [Persian].
  13. Mohammadi Z, Pakpour Hajiagha A, MohammadiZaidi B. Validity and Reliability of the Persian Version of the Health Promoting Lifestyle Questionnaire. JMUMS 2012; 21 (1): 103-113. [Persian].
  14. Parviz K, Mohammadian A, Sherabaf H, Dehghani M, Ghanbari Hashemabadi B. Investigating the relationship between command and metacognition among male and female students in Ferdowsi University of Mashhad. Fundamental of mental health 2016; 19 (2): 70-76. [Persian]
  15. Hormozi T. the effectiveness of mindfulness training on academic stress and academic achievement motivation in female high school students. Master Thesis, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Islamic Azad University, Central Tehran Branch 2018. [Persian]
  16. Ghadampour E, Azizi A, Mohammadi J. The effectiveness of discrete mindfulness metacognitive therapy on postpartum depression. JNE 2016; 5 (5): 17-22. [Persian]
  17. Mortezaei Z, Ali Mirzaei M, Shamsi S. Comparison of metacognitive therapy and treatment of mindfulness-based stress reduction program on depression, self-assessment and emotion regulation in women with postpartum depression. JNIP 2017; 1 (3): 30-40. [Persian]
  18. Westen D. Psychology: Mind, brain and culture. 2nd ed. New York: wiley