دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجان سلامت جامعه 2345-6248 18 1 2024 07 22 Comparing the Efficacy of Acceptance and Commitment Therapy with Spiritual Therapy on Cognitive Attentional Syndrome Indicators in Patients with Idiopathic Pain مقایسه اثربخشی پذیرش و تعهد درمانی با معنویت درمانی بر شاخص‏های سندرم شناختی-توجهی در مبتلایان به درد ایدیوپاتیک 22 33 201256 10.22123/chj.2024.392283.2006 FA فاطمه شاه مرادی دانشجوی دکترای روانشناسی سلامت، گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاداسلامی،تنکابن، ایران. 0009-0005-0114-6663 علیرضا شکرگزار استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاداسلامی، کرج، ایران. 0000-0001-5091-8942 منصور علی مهدی استادیار، گروه روانشناسی، واحد علوم‏پزشکی تهران، دانشگاه علوم‏پزشکی آزاداسلامی، تهران، ایران. 0000-0002-4642-8454 مهناز نریمانی زمان ‏آبادی استادیار، گروه بیهوشی و درد، واحد علوم‏پزشکی تهران، دانشگاه علوم‏پزشکی آزاداسلامی، تهران، ایران. 0000-0001-7300-2443 Journal Article 2023 04 08 <strong>Introduction:</strong> Muscle pain is considered one of the basic problems of the health system in many countries. Considering that cognitive-attentional syndrome predicts the severity of health-related symptoms and behaviors, it is important to identify the most effective treatment methods for managing these syndromes. Therefore, this research was conducted with the aim of comparing the effectiveness of acceptance and commitment therapy with spiritual therapy on cognitive-attentional syndrome in patients with idiopathic pain.<br /><strong>Material and Methods:</strong> This study was a quasi-experimental study with pretest, posttest and control group with 6-month follow-up. The statistical population included all patients with muscle pain who referred to pain clinics affiliated to Tehran University of Medical Sciences. 45 people were selected by purposive sampling and randomly assigned to three equal groups. Acceptance and commitment therapy based on the Hayes protocol and spiritual therapy based on the Richards protocol were applied to the experimental groups during 8 sessions each (two 1-hour sessions per week), But the control group did not receive any intervention. Demographic information checklist and Wells CASQ were used to collect data. Data were analyzed by analysis of variance/ repeated measures ANOVA.<br /><strong>Results: </strong>Acceptance and commitment therapy and spiritual therapy reduced cognitive-attentional syndrome, perception of worry, perception of threat and ineffective coping in patients with idiopathic pain compared to the control group (P<0.05). Also, acceptance and commitment therapy was more effective than spiritual therapy in reducing cognitive-attentional syndrome (P<0.05).<br /><strong>Conclusion:</strong> Both treatment methods were effective on cognitive-attentional syndrome in patients with idiopathic pain. The findings can be promising in planning rehabilitation-therapeutic interventions for these patients along with drug treatment. <strong>مقدمه: </strong>دردهای عضلانی از مشکلات اساسی نظام سلامت در بسیاری از کشورها تلقی می‏گردند. با توجه به اینکه سندرم شناختی-توجهی پیش‏بینی کننده شدت علائم و رفتارهای وابسته به سلامتی می‏باشد، شناسایی مؤثرترین شیوه‏های درمانی جهت مدیریت این نشانگان اهمیت دارد. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی پذیرش و تعهد درمانی با معنویت درمانی بر سندرم شناختی-توجهی در مبتلایان به درد ایدیوپاتیک انجام شد.<br /><strong>مواد و </strong><strong>روش</strong><strong>‌ها: </strong>این پژوهش نیمه‏آزمایشی با طرح پیش‏آزمون، پس‏آزمون و گروه کنترل با پیگیری شش‏ماهه بود. جامعه آماری، تمامی مبتلایان به دردهای عضلانی مراجعه‏کننده به کلینیک‏های درد وابسته به دانشگاه علوم‏پزشکی تهران در سال 1401-1400 بودند. با نمونه‏گیری هدفمند، تعداد 45 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه مساوی جایگزین شدند. پذیرش و تعهد درمانی بر اساس پروتکل Hayes و معنویت درمانی بر اساس پروتکل  Richardsهر کدام طی 8 جلسه ( هفته­ای دو جلسه 1 ساعته) برای گروه‏های آزمایش اعمال شد، گروه کنترل مداخله‏ای دریافت نکرد. گردآوری داده‏ها توسط چک‏لیست اطلاعات دموگرافیک و پرسش‏نامه سندرم شناختی-توجهی Wells انجام شد. داده‏ها توسط آنالیز واریانس با اندازه‏گیری‏های مکرر تحلیل شد.<br /><strong>یافته</strong><strong>‌ها:</strong> پذیرش و تعهد درمانی و معنویت درمانی در مقایسه با گروه گواه باعث کاهش سندرم شناختی-توجهی، ادراک نگرانی، ادراک تهدید و مقابله ناکارآمد در مبتلایان به درد ایدیوپاتیک شدند (05/0>p). پذیرش و تعهد درمانی نسبت به معنویت درمانی در کاهش شاخص‏های سندرم شناختی-توجهی مؤثرتر بود (05/0>p).<br /><strong>نتیجه‌گیری: </strong>هر دو روش درمانی بر سندرم شناختی-توجهی در مبتلایان به درد ایدیوپاتیک اثربخشی داشتند. یافته‏ها می‏تواند در طرح‏ریزی مداخلات توانبخشی-درمانی این بیماران در کنار درمان دارویی امیدبخش باشد.  https://chj.rums.ac.ir/article_201256_ca0a0d9ae9acb2a210da33a438c55a5a.pdf