دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجانسلامت جامعه2345-624813320190923Investigating the relationship between IFN-γ levels in the maternal serum and neonatal cord blood in term and prolonged deliveries in Rafsanjan Niknafs Maternity in 2018بررسی ارتباط سطح اینترفرون گاما در خون مادر و بند ناف نوزاد با تولد به موقع و بعد از موعد در زایشگاه نیکنفس شهرستان رفسنجان در سال13971910046010.22123/chj.2020.182909.1280FAرضانصرت آبادیاستادیار، گروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران.0000-0002-9829-8997محمدکاظمی عرب آبادیاستادیار، مرکز تحقیقات ایمونولوژی بیماریهای عفونی، پژوهشکده علوم پایه پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.0000-0002-4315-8153مریممرتضویاستادیار، مرکز تحقیقات ایمونولوژی بیماریهای عفونی، پژوهشکده علوم پایه پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.0000-0001-8694-0412مهساحورادانشجوی کارشناسی ارشد، مرکز تحقیقات ایمونولوژی بیماریهای عفونی، پژوهشکده علوم پایه پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.رضابیدکیدانشیار، مرکز تحقیقات اعتیاد و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران.0000-0002-5482-9143فاطمهناظم کازرانیاستادیار، مرکز تحقیقات ایمونولوژی بیماریهای عفونی، پژوهشکده علوم پایه پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.0000-0002-8877-7230Journal Article20190425<strong>Introduction:</strong> Cytokines play an important role in generating and maintaining acquired immunity responses duringpreterm, term, and prolonged pregnancy. It seems that IFN-g levels in the maternal serum and neonatal cord blood are associated with the type of delivery. Accordingly, this study aimed to investigate the cytokine IFN-g concentrations in the maternal serum and neonatal cord blood in term and prolonged deliveries.
<strong>Materials and Methods:</strong>This descriptive study was conducted on 125 cord blood specimens from neonates born through term and prolonged-pregnancy and the 122 serum samples from their mothers in Rafsanjan Niknafs Maternity in 2018. The IFN-g levels in the maternal serum and neonatal cord blood were measured by enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) and compared by the independent samples <em>t</em>-test.
<strong>Results:</strong>The results revealed that IFN-g levels were not significantly different between prolonged-pregnancy mothers and their neonates compared with term mothers and their neonates, but a weak positive correlation was found between IFN-g in cord blood of term neonates and the age of the mothers (r = 0.240, p=0.05).
<strong>Conclusion:</strong> The results showed that IFN-g has not effect on prolonged-pregnancyمقدمه: سایتوکاینها در تولید و حفظ پاسخهای ایمنی اکتسابی در خلال زایمان زودرس، سر موعد و یا بعد از موعد نقش اساسی دارند. به نظر میرسد میزان اینترفرون گاما (IFN-g) در خون مادر و بند ناف نوزادان با زایمان در ارتباط باشد. لذا این مطالعه با هدف تعیین سطح IFN-g در خون مادر و بند ناف نوزادان با تولد به موقع و بعد از موعد انجام شده است.
مواد و روشها: این مطالعه توصیفی بر روی 125 نمونه خون بند ناف دو گروه از نوزادان حاصل از زایمان به موقع (ترم) و بعد از موعد (طول کشیده) و 122 نمونه سرم مادران آنها در زایشگاه نیکنفس شهرستان رفسنجان در سال 1397انجام شد. مقادیر IFN-g سرم مادر و خون بند ناف گرفته شده از نوزادان به روشImmunosorbent Assay (ELISA) Enzyme-Linked بررسی شد. به منظور مقایسه میانگین سطح سرمی IFN-g در خون بند ناف نوزادان با تولد طول کشیده و یا به موقع، از آزمون t مستقل استفاده شد.
یافتهها: سطح سرمی IFN-g در بین مادران با زایمان به موقع و طول کشیده و نوزادان آنها از لحاظ آماری تفاوت معنیداری نداشت اما یک ارتباط مثبت ضعیف معنیدار بین سطح IFN-g در خون بند ناف نوزادان با زایمان به موقع و سن مادر مشاهده گردید (050/0=p، 240/0=r).
نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان داد سطح سایتوکاین IFN-g در امر زایمان طول کشیده مؤثر نیست.https://chj.rums.ac.ir/article_100460_2553235e93aab117d388eb62aff185c0.pdfدانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجانسلامت جامعه2345-624813320190923The Effect of Educational Intervention Based on Pender’s Health Promotion Model on Self-Actualization and Interpersonal Relations in Menopausal Womenبررسی تأثیر مداخله آموزشی مبتنی بر مدل ارتقای سلامت پندر بر خودشکوفایی و روابط بین فردی زنان یائسه101910047010.22123/chj.2019.200148.1350FAمریمبهنام مرادیدانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد بینالملل کیش، دانشگاه آزاداسلامی، جزیره کیش، ایران.0000-0002-2620-8606حسناحدیاستاد، گروه روانشناسی، واحد بینالملل کیش، دانشگاه آزاداسلامی، جزیره کیش، ایران.0000-0002-5628-2241محمدرضاصیرفیاستادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاداسلامی، البرز، ایران.0000-0002-6285-4605Journal Article20190902<strong>Introduction:</strong> Community health is dependent on meeting women’s health, economic, and cultural needs. Menopause is a part of women’s life which has a particular importance in their reproductive health, and thus appropriate educational programs are needed to improve women’s mental capabilities. Acordingly, this study aimed to determine the effects of educational intervention based on Pender’s Health Promotion Model on self-actualization and interpersonal relations in menopausal women.
<strong>Materials and Methods:</strong> This study was a clinical trial, with pre-test, post-test, and the control group. Of menopausal women working in non-government schools in Tehran in 2019, a total number of 60 women were selected by purposive sampling and were randomly divided into experimental (n=30), and control (n=30) groups. The required data were collected using a researcher-made demographic information checklist, and the Health Promotion Lifestyle Profile-II (PHPLP-II). The health promotion lifestyle program was administered for the particpants in the experimental group in six sessions, one session per week and each for two hours. At the end of the training program, the post-test was taken from the participants in bith groups. The collected data were analyzed using independent samples <em>t</em>-test, paired samples <em>t</em>-test, and multivariate analysis of covariance using SPSS software (version 25).
<strong>Results:</strong> The results showed that educational intervention based on health promotion model had a positive and significant effect on increasing self-actualization (F=9.53, p=0.006, Eta=0.60) and interpersonal relations (F=8.40, p=0.009, Eta=0.71) in menopausal women in the experimental group as indicated by their post-test scores.
<strong>Conclusion:</strong> The results showed that the educational intervention based on Pender’s Health Promotion Model can be effective in transition to the menopausal stage and researchers and therapists can use Pender’s model to improve health-promoting behaviors and lifestyle in Iranian inmenopausal women.<strong>مقدمه: </strong>سلامت جامعه در گرو تأمین نیازهای بهداشتی، فرهنگی و اقتصادی زنان است. یائسگی بخشی از زندگی زنان است که در بهداشت باروری اهمیت ویژهای دارد و برنامه آموزشی مناسب به منظور بهبود توانمندیهای روانی زنان ضروری است. این پژوهش با هدف تعیین تأثیر مداخله آموزشی مبتنی بر مدل ارتقاء سلامت پندر بر خودشکوفایی و روابط بینفردی انجام شد.
<strong>مواد و </strong><strong>روش</strong><strong>ها: </strong>این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی با پیشآزمون، پسآزمون و گروه کنترل بود. از بین زنان یائسه شاغل در مدارس دخترانه غیردولتی شهر تهران طی سال 1398 بهشیوه هدفمند تعداد 60 نفر انتخاب و بهصورت تصادفی در گروههای آزمایش (30 نفر) و کنترل (30 نفر) قرار گرفتند. جمعآوری دادهها با استفاده از پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک-محقق ساخته و پرسشنامه استاندارد رفتارهای ارتقادهنده سلامت انجام شد. در گروه آزمایش، آموزش رفتارهای ارتقادهنده سلامت در 6 جلسه به صورت هفته<strong></strong>ای 1 جلسه و هر جلسه به مدت 2 ساعت اجرا گردید. پس از پایان آموزش از گروهها پسآزمون گرفته شد. دادهها با روشهای آزمونهای t مستقل و زوجی و تحلیل کواریانس چندمتغیری تحلیل شدند.
<strong>یافته</strong><strong>ها:</strong> نتایج نشان داد مداخله آموزشی مبتنی بر مدل ارتقای سلامت بر افزایش خودشکوفایی (53/9=F، 006/0=p و 60/0=Eta) و روابط بینفردی زنان یائسه (40/8=F، 009/0=p و 71/0=Eta) گروه آزمایش در مرحله پسآزمون تأثیر مثبت و معنیداری داشته است.
<strong>نتیجهگیری: </strong>مداخله آموزشی مبتنی بر مدل ارتقای سلامت میتواند برای انتقال به مرحله یائسگی کارساز باشد. پژوهشگران و درمانگران میتوانند از مدل پندر برای بهبود رفتارهای ارتقادهنده سلامت در زنان یائسه ایرانی استفاده کنند.https://chj.rums.ac.ir/article_100470_102e829713147ce21031103193c3d1b0.pdfدانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجانسلامت جامعه2345-624813320190923Determining the Effectiveness of Reality therapy on Intimacy, Compatibility, and Assertiveness of Married Womenتعیین اثربخشی واقعیت درمانی بر صمیمیت، سازگاری و ابراز وجود زنان متأهل203110085710.22123/chj.2020.194289.1326FAمهردادساسانیدانشجوی دکتری، گروه مشاوره، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران.قربانفتحی اقدماستادیار، گروه روانشناسی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران.جعفرپویامنشاستادیار، گروه روانشناسی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران.مجتبیامیری مجددانشیار، گروه روانشناسی، واحد ابهر،دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران.Journal Article20190716<strong>Introduction:</strong> Decreased intimacy, compatibility, and assertiveness are common problems between couples and have negative effects on their marital life. One of the treatment methods recently introduced to overcome this problem is reality therapy. The present study aimed to determine the effectiveness of reality therapy on intimacy, compatibility, and assertiveness of married women.
<strong>Materials and Methods:</strong> This study employed a quasi-experimental design with a pre-test, post-test, and follow-up with the control group. The research population included all married women whose marriage duration was under 5 years aged below 40 years living in Tabriz in 2018.A sample of 30 married women were selected using availability and randomly placed into two control and experimental groups, each with 15 members. Both groups completed the Dyadic Compatibility Scale (DAS), Bagarozzi Marital Intimacy Needs Questionnaire (MINQ), and Assertion Inventory (Gambrill & Richey, 1975) as the pre-test. Then the experimental group received the treatment in the form of reality therapy for 12 hours over 8 weeks. Then, the same tests were administrated to both groups as the post-test. The data collected through the pre-test and post-test were analyzed by repeated measures analysis of variance.
<strong>Results:</strong> The results showed that reality therapy was effective on intimacy, compatibility, and assertiveness of the experimental group compared to the control group in the post-test stages (p=0.001).
<strong>Conclusion:</strong> According to the results of this study, it can be concluded that reality therapy training can reduce couples' marital problems by increasing intimacy, compatibility, and assertiveness.<strong>مقدمه:</strong> کاهش صمیمیت، سازگاری و جرأتورزی از مشکلات شایع میان زن و شوهر میباشد که اثرات منفی در زندگی زناشویی ایجاد میکند. واقعیت درمانی، یکی از روشهای درمانی میباشد که به تازگی برای بهبود این مشکل معرفی شده است. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی واقعیت درمانیبرصمیمیت،سازگاریوابرازوجودزنان متآهل انجام شد.
<strong>مواد و روش ها:</strong> روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی، پیشآزمون–پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه زنان متأهل دارای مدت ازدواج زیر 5 سال و سن زیر 40 سال شهر تبریز در سال 1397 بود که 30 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شده و بهصورت تصادفی در دوگروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) گمارده شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای صمیمیت زناشویی، سازگاری و ابراز وجود استفاده شد. گروه آزمایش تحت آموزش مفاهیم واقعیت درمانی به مدت 12ساعت در 8 هفته قرار گرفتند. دادهها با روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر تحلیل شدند.
<strong>یافته ها:</strong> نتایج نشان داد واقعیت درمانی برصمیمیت، سازگاری و ابراز وجود گروه آموزش نسبت به گروه کنترل در مراحل پسآزمون مؤثر بوده است (001/0 =p).
<strong>نتیجه گیری:</strong> آموزش واقعیت درمانی احتمالاً میتواند با افزایش صمیمیت، سازگاری و جرأتورزی باعث کاهش مشکلات زناشویی زنان متأهل شود.https://chj.rums.ac.ir/article_100857_c25c319172998c7de5716c3a94a96ddc.pdfدانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجانسلامت جامعه2345-624813320190923The Effectiveness of Integrative Intervention in Frustration and Emotion Dysregulation as the Determinants of Suicidal Tendencies among Youths and Adolescents in Ilamاثربخشی مداخله یکپارچه نگر در ناامیدی و بد تنظیمی هیجانی به عنوان تعیینکننده گرایش به خودکشی نوجوانان و جوانان شهر ایلام324310174010.22123/chj.2020.195840.1330FAحمیراسلیمان نژاددانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایلام، ایلام، ایران0000-0001-5777-0856حمیدپورشریفیدانشیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.0000-0003-3864-9924جهانشامحمدزادهدانشیار، گروه علوم انسانی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران.0000-0001-9177-1289کوروشسایه میریدانشیار، گروه آمار زیستی، مرکز تحقیقات پیشگیری از آسیبهای روانی- اجتماعی دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران.0000-0002-6660-9906Journal Article20190726<strong>Introduction: </strong>Frustration and emotion dysregulation have been among the most factors contributing to suicidal tendencies faced currently by societies. Therefore, developing a training program to decrease such tendencies seems necessary. This study aimed to investigate the effectiveness of an integrative intervention in decreasing frustration and emotion dysregulation as determinants of suicidal tendencies among adolescents and young people.
<strong>Materials and Methods:</strong> The present study is an experimental trial with a pretest-posttest design and control group and was conducted on 40 adolescents and young persons aged 15-25 who were selected through the random cluster sampling in 2018-19 in Ilam. All of the participants completed the Suicide Attitude Questionnaire, Children's Health Locus of Control Scale(CHLC), and Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (CERQ-P). The experimental group received an integrative intervention, while the control group received no intervention. Upon the completion of the intervention and collecting the data, they were analyzed using multivariate covariance analysis (MANCOVA) and by SPSS<sub>V22</sub> software.
<strong>Results:</strong> The results of multivariate analysis of variance showed that there is significant difference in the scores of the two groups (Wilks' lambda=0.251, F=5.664, p=0.001) in terms of despair (F=6.843, p=0.013), self-blame (F=10.412, P=0.003), rumination (F=5.016, p=0.031), catastrophizing (F=6.331, p=0.016), blaming others (F=14.132, p=0.001), positive re-focus (F=9.126, p=0.005), planning re-focus (F=10.275, p=0.003), and positive re- evaluation (F=6.024, p=0.019). However, there was no significant intergroup difference in terms of acceptance (F=0.830, p=0.368) and perspective taking (F=0.121, p=0.730).
<strong>Conclusion:</strong> Organizing training programs based on an integrative approach has been effective in decreasing despair and emotion dysfunction among the adolescents and young people with suicidal tendencies. Conducting training programssuch as problem- solving, emotional, regulation, mindfulness, etc. for psychologists, parents, adolescents, health professionals, and social pathologists can be effective in decreasing and preventing suicide among adolescents.<strong>مقدمه:</strong> ناامیدی و بدتنظیمی هیجانی از مهمترین عوامل گرایش به خودکشی بوده که امروزه اکثر جوامع با آن مواجه هستند. از این رو، طراحی بسته آموزشی جهت کاهش گرایش به خودکشی حائز اهمیت است. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی مداخله یکپارچهنگر در کاهش ناامیدی و بدتنظیمی هیجانی به عنوان تعیینکننده گرایش به خودکشی نوجوانان و جوانان انجام گرفت.
<strong>مواد و روشها:</strong> این مطالعه از نوع کارآزمایی آموزشی میباشد. در یک طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل، 40 نفر از نوجوانان و جوانان 15 تا 24 ساله شهر ایلام در سال 1397 به روش نمونهگیری خوشهای تصادفی انتخاب شدند. پرسشنامههای نگرش به خودکشی، ناامیدی و نظمجویی شناختی هیجان توسط آنها در پیشآزمون و پسآزمون تکمیل شد. گروه آزمایش مورد مداخله قرار گرفت و گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. دادهها با روش تحلیل کواریانس چندمتغیری تحلیل شدند.
<strong>یافتهها: </strong>آزمون تحلیل واریانس چندمتغیری نشان داد تفاوت معنیداری در نمرات دو گروه وجود دارد داد (001/0p=). در متغیرهای ناامیدی (013/0>p)، ملامت خود (003/0=p)، نشخوارگری (031/0=p)، فاجعهسازی (016/0=p)، ملامت دیگران (001/0=p)، تمرکز مجدد مثبت (005/0=p)، تمرکز مجدد برنامهریزی (003/0=p) و ارزیابی مجدد مثبت (019/0=p) تفاوت معنیداری بین دو گروه مشاهده شد. در متغیرهای پذیرش (368/0=p) و دیدگاه گیری (730/0=p) تفاوت معنیدار نبود.
<strong>نتیجهگیری: </strong>آموزش مهارتهای مبتنی بر رویکرد یکپارچهنگری در کاهش ناامیدی و بدتنظیمی هیجانی نوجوانان و جوانانی که گرایش به خودکشی داشتهاند، مؤثر بود. آموزش برنامههایی از قبیل حلمسئله، تنظیم هیجان و ذهن آگاهی به روانشناسان، والدین، نوجوانان، متخصصان حوزه سلامت و آسیبشناسی اجتماعی میتواند جهت کاهش و جلوگیری از خودکشی نوجوانان اثربخش باشد.https://chj.rums.ac.ir/article_101740_f53add8fb04b83a37b9f176b5f9df948.pdfدانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجانسلامت جامعه2345-624813320190923Determination of Serum Zinc Level in Aggressive Children Aged 6 to 12 Years Referred to the Rafsanjan Psychiatric Clinic in 2016بررسی سطح سرمی روی در کودکان 12-6 ساله مبتلا به پرخاشگری مراجعهکننده به کلینیک روانپزشکی شهر رفسنجان در سال 1395445110192810.22123/chj.2020.200936.1356FAپروینآقا محمد حسنیاستادیار، گروه روانپزشکی، واحد توسعه تحقیقات بالینی، مرکز آموزشی درمانی مرادی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.0000-0002-7625-9823محمدرضاحاجی زادهاستادیار، گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات پزشکی مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.احمدرضاصیادیاستادیار، گروه روانپرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.0000-0002-5311-5173محمدجعفریپزشک عمومی، واحد توسعه تحقیقات بالینی، مرکز آموزشی درمانی مرادی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.0000-0001-6632-8648Journal Article20190908<strong>Introduction:</strong> Childhood aggression is a significant factor in the occurrence of behaviors, such as a tendency to delinquency, dropout, as well as violence in adolescence and adulthood. Meanwhile, zinc plays a key role in brain and behavior development. This study aimed to evaluate the serum zinc level in aggressive children aged 6 to 12. <br /><strong>Materials and Methods:</strong> In this descriptive study, 69 children with aggression symptoms referred to the Rafsanjan psychiatric clinic in 2016, together with 69 children without aggression symptoms, were included in the study by purposive sampling after clinical interviews. Their parents completed Shahim's aggression questionnaire. Then, the serum zinc level was determined by the spectrophotometry method. Data were analyzed by independent t-test and Pearson correlation coefficient. <br /><strong>Results:</strong> Of the 138 children, 97 (70.3%) were boy. The mean serum zinc level of aggressive children was 75.07±12.77 mcg/dl, which was significantly less than that of non-aggressive children (80.96±15.05 mcg/dl) (p=0.015). Serum zinc level was 78.93±13.90 mcg/dl in boys and 75.85±15.06 (p=0.249) in girls. The relationship between serum zinc level with total aggression (r=-0.169, p=0.048) and physical aggression (r=-0.216, p=0.011) of children was reversed significantly. <br /><strong>Conclusion:</strong> The results of this study showed that serum zinc levels of aggressive children were lower than healthy ones in Rafsanjan city. Therefore, parents and chiefs of community health, especially school health, need to identify and treat these cases on time to reduce aggressive behavior in childhood in order to prevent delinquent behavior in adulthood.<strong>مقدمه:</strong> پرخاشگری در دوران کودکی عامل مهمی برای بروز رفتارهایی چون گرایش به بزهکاری، ترک تحصیل و خشونت در نوجوانی و بزرگسالی است. در این بین، عنصر روی، نقش مهمی در رشد و تکامل مغز و رفتار دارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین سطح سرمی روی در کودکان 12-6 ساله دچار پرخاشگری انجام شد.<br /> <strong>مواد و روش ها:</strong> در این مطالعه توصیفی، 69 کودک دارای علائم پرخاشگری مراجعهکننده به کلینیک روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان در سال 1395 و 69 کودک بدون علائم پرخاشگری پس از مصاحبه بالینی وارد مطالعه شدند. والدین، پرسشنامه پرخاشگری Shahim را تکمیل نمودند. سطح سرمی روی به روش اسپکتروفتومتری اندازهگیری شد. دادهها با آزمونهای آماری t مستقل و ضریب همبستگی پیرسون بررسی گردیدند.<br /> <strong>یافته ها</strong>: از 138 کودک، 97 نفر (3/70%) پسر بودند. میانگین و انحراف معیار سطح سرمی روی در کودکان پرخاشگر به طور معنیداری کمتر از میانگین سطح سرمی روی کودکان سالم بود (015/0=p) (به ترتیب 77/12±07/75 و 15/15±96/80 میکروگرم بر دسیلیتر). اختلاف میانگین سطح سرمی روی بر حسب جنسیت معنیدار نبود. ارتباط سطح سرمی روی با میانگین نمرات پرخاشگری کلی (048/0 =p، 169/0- =r) و پرخاشگری جسمی (011/0 =p، 216/0- =r) کودکان معنیدار و معکوس بود.<br /> <strong>نتیجهگیری:</strong> نتایج مطالعه حاضر، حاکی از کمبود سطح سرمی روی در کودکان مبتلا به پرخاشگری در مقایسه با کودکان سالم شهر رفسنجان بود. شایسته است والدین و متولیان بهداشت و سلامت جامعه بهویژه در مدارس، نسبت به شناسایی و درمان به موقع اقدام نمایند تا از تبدیل رفتار پرخاشگرانه در کودکی به رفتار بزهکارانه در بزرگسالی کاسته شود.https://chj.rums.ac.ir/article_101928_336d8ed0d2255ba70f5d1aa5c0c37f9a.pdfدانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجانسلامت جامعه2345-624813320190923The Effect of Loving-Kindness Meditation on Executive Functions and Psychological Well-being in Elderliesتأثیر مراقبه عشقورزی-مهربانی بر کارکردهای اجرایی و بهزیستی روانشناختی سالمندان526310192910.22123/chj.2020.198218.1342FAامیراعتمادی شمس آبادیدانشجوی دکتری، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران.0000-0001-6143-9680شهراممحمدخانیدانشیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران.0000-0001-7541-6412علیرضامرادیاستاد، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران.0000-0001-5351-6017مهدیاکبریاستادیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران.0000-0001-9702-0806Journal Article20190921<strong>Introduction: </strong>The increase in the population of elders has socio-economic consequences for Iran. One of the problems faced by the elderly is the decreased cognitive abilities that, in turn, can cause many problems in their daily life. The purpose of this study was to determine the effect of loving-kindness meditation intervention on the executive functioning and psychological well-being of the elderly.
<strong>Materials and methods</strong>: In an experimental pre-test/post-test control group design performed in Tehran, 50 elderlies aged 65-74 years were randomly assigned to control and experimental groups to all whom Addenbrooke's Cognitive Examination test, executive functions test, and Reef Psychological Well-Being Inventory were administered. Then, an eight-week loving-kindness meditation intervention was performed. Besides, the tests for post-testing were re-administered. The collected data were analyzed by covariance analysis using SPSS software.
<strong>Results</strong>: Results showed that the experimental group had significant improvements in attention (F=58/340، p<0/001، η<sup>2</sup>=0/632), working memory (F=11/959، p<0/001، η<sup>2</sup>=0/260), cognitive flexibility (F=15/823، p<0/001، η<sup>2</sup>=0/318), and psychological well-being (F=18/846، p<0/001، η2=0/357). There was no significant difference between variables of processing speed and problem solving after the intervention between two groups.
<strong>Conclusion</strong>: It can be concluded that teaching loving-kindness meditation to the elderly can affect the psychological well-being and executive functions (attention, working memory, cognitive flexibility); thus, it is expected to have a positive effect on their life quality. Accordingly, the relevant institutions and specialists are recommended to offer meditation training to the elderly.<strong>مقدمه</strong>: افزایش جمعیت سالمند پیامدهای اقتصادی-اجتماعی برای ایران دارد. یکی از مشکلاتی که سالمندان با آن مواجه هستند کاهش تواناییهای شناختی و کارکردهای اجرایی است که میتواند مشکلات عدیدهای در زندگی روزمره آنها ایجاد کند. هدف از اجرای این پژوهش تعیین اثر مداخله مراقبه عشقورزی-مهربانی بر کارکردهای اجرایی و بهزیستی روانشناختی سالمندان 74-65 سال بود.
<strong>مواد و روشها</strong>: در یک طرح تجربی به شیوه پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل که در زمستان ۹۷ در شهر تهران انجام شد، 50 سالمند 74-65 ساله به طور تصادفی در گروههای کنترل و آزمایش قرار داده شدند. بر روی همه آزمودنیها آزمون ادنبروک، آزمون کارکردهای اجرایی و آزمون بهزیستی روانشناختی ریف اجرا شد، سپس در گروه آزمایش، مداخله عشقورزی-مهربانی اجرا شد و آزمون کارکردهای اجرایی و بهزیستی روانشناختی بهعنوان پسآزمون تکرار شدند. دادهها با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شدند.
<strong>یافتهها</strong>: نتایج نشان داد گروه آزمایش در متغیرهای توجه (340/58F=، 001/0p<، 632/0η<sup>2</sup>=)، حافظه فعال (959/11F=، 001/0p<، 260/0η<sup>2</sup>=)، انعطافپذیری شناختی (823/15F=، 001/0p<، 318/0η<sup>2</sup>=) و بهزیستی روانشناختی (846/18F=، 001/0p<، 357/0η<sup>2</sup>=) بهبودهای معنیدار داشتند. در متغیرهای سرعت پردازش و حل مسئله تفاوت معنیداری مشاهده نشد.
<strong>نتیجهگیری</strong>: با توجه به نتایج میتوان نتیجهگیری کرد که آموزش مراقبه عشق-ورزی مهربانی به سالمندان و انجام آن میتواند بر بهزیستی روانشناختی و کارکردهای اجرایی مؤثر باشد و انتظار میرود بر کیفیت زندگی سالمندان اثرات مثبتی بگذارد.https://chj.rums.ac.ir/article_101929_23e9f1867a115699bf867785ebfed551.pdfدانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجانسلامت جامعه2345-624813320190923The Effectiveness of Cognitive Rehabilitation on the Improvement of Depression Symptoms and Brain Wave Pattern in Patients with Depression Disorderاثر توانبخشی شناختی بر بهبود نشانگان افسردگی و الگوی امواج مغزی در بیماران مبتلا به اختلال افسردگی647210205610.22123/chj.2020.197555.1337FAراهبجعفریکارشناس ارشد، گروه علوم شناختی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.0000-0003-0854-7644حسنبافندهاستادیار،گروه روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.0000-0002-5015-2585Journal Article20190809<strong>Introduction:</strong> This study aimed to determine the effectiveness of cognitive rehabilitation on the improvement of depression syndrome and brain wave pattern in patients with major depressive disorder. <br /><strong>Materials and Methods:</strong> The present study was semi-experimental. The statistical population of the study was all depressed patients referring to psychiatric centers of Tabriz in 2018. A total of 30 depressed patients were selected after the diagnosis of a psychiatrist and randomly assigned to two groups of experimental and control. Then, the experimental group received cognitive rehabilitation for 12 sessions of 60 minutes, as well as related training. Finally, the data were analyzed using Neuroguid software and SPSS version 23. <br /><strong>Results:</strong> The results of this study showed that in the experimental group, cognitive rehabilitation reduced depression together with brain alpha in the F3 region, and increased brain beta in the F4 region p<0/01. The experimental group pre-test and post-test scores decreased for depression from 30/86 to 22/20 and alpha F3 from 11.33 to 8.60; however, they increased for beta F4 from 20/23 to 28/80. <br /><strong>Conclusion: </strong>Based on the findings of this study, cognitive rehabilitation can be used as an effective treatment to reduce depression.<strong>مقدمه:</strong> افسردگی رایجترین اختلال روانی است که به شدت رو به افزایش است و به آن سرماخوردگی روانی نیز میگویند. توانبخشی شناختی یکی از درمانهای مؤثر برای این اختلال میباشد. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر توانبخشی شناختی بر بهبود نشانگان افسردگی و الگوی امواج مغزی در بیماران مبتلا به اختلال افسردگی شهر تبریز انجام شد .<br /> <strong>مواد و روشها:</strong> پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش را کلیه بیماران افسرده اساسی مراجعهکننده به کلینیکهای روانپزشکی شهر تبریز در سال 1397 تشکیل دادند. 30 بیمار به شیوه نمونهگیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار پژوهش شامل بسته آموزشی توانبخشی شناختی، پرسشنامه افسردگی بک و دستگاه الکتروانسفالوگرافی کمی بود. گروه آزمایش طی 12 جلسه 60 دقیقهای، تحت توانبخشی شناختی قرار گرفت. دادهها توسط آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره تجزیه و تحلیل گردیدند.<br /> <strong>یافتهها: </strong>نتایج پژوهش حاضر نشان داد که توانبخشی شناختی باعث کاهش افسردگی شد و همچنین امواج آلفای مغزی را در ناحیهF3 کاهش و امواج بتای مغزی را در ناحیه F4 افزایش داد (01/0p<). به نحوی که نمره گروه آزمایش در پیشآزمون و پسآزمون برای افسردگی از 86/30 به 20/22 و برای امواج آلفا F3 از 33/11 به 60/8 کاهش یافت. امواج بتا F4 از 23/20 به 80/28 افزایش پیدا کرد.<br /> <strong>نتیجهگیری:</strong> نتایج نشان داد توانبخشی شناختی افسردگی را کاهش، و امواج مغزی را تغییر میدهد. مبتنی بر یافتههای این پژوهش میتوان از توانبخشی شناختی به عنوان درمانی مؤثر برای کاهش افسردگی استفاده نمود.https://chj.rums.ac.ir/article_102056_42c23523358d33619485db0a458fece0.pdfدانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجانسلامت جامعه2345-624813320190923Correlation between Perceived Dignity and Self-esteem among the Older People of Sirjan City in 2019همبستگی بین منزلت درک شده و عزت نفس سالمندان شهرستان سیرجان، سال 1397738010938410.22123/chj.2020.159621.1201FAسید حبیب ا...حسینیاستادیار، گروه مدیریت پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات مراقبت سالمندی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.0000-0001-6939-670xراضیهزینلیدانشجوی کارشناسی ارشد، گروه پرستاری سالمندی، دانشکده پرستاری و مامایی ، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.مجیدکاظمیدانشیار، گروه داخلی و جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات بیماریهای غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.0000-0001-5623-6416شمس الدیننامجودانشجوی دکتری، گروه سالمند شناسی، مرکز تحقیقات سالمندی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران، تهران، ایران.Journal Article20181212<strong>Introduction</strong>: Along with the growth of the aging population and profound social, economic, and cultural changes, it is essential to study the understanding of the elderly about their dignity and self- esteem. Therefore, this study is conducted to determine the correlation between perceived dignity and self-esteem among the elderly in Sirjan. <br /><strong>Materials and Methods</strong>: This descriptive study was conducted among 374 patients referring to Sirjan health centers with household records in 2018. Samples were randomly selected from six urban and two rural centers. Data were gathered by Rosenberg Self-Esteem Questionnaire, Jellon Attributed Dignity Scale (JADS), and Social-Demographic Questionnaire. Data analysis was performed by spss18 and descriptive and analytic tests of Spearman correlation coefficient, Mann-Whitney, and Kruskal-Wallis with a significant leve. (p<0/05) <br /><strong>Results:</strong> The results showed a significant correlation between mean self-esteem (3.61 ± 0.883) and perceived dignity (3.67 ± 0.444), with the correlation coefficient (0/638). <br /><strong>Conclusion</strong>: The results of this study show a direct correlation between self-esteem and perceived dignity. Further, the elderly are shown to be more capable, responsible, and active in social affairs in self-care.<strong>مقدمه:</strong> به موازات رشد جمعیت سالمندی و تغییرات عمیق اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، بررسی درک سالمندان از میزان منزلت و عزتنفس آنها اهمیت خاصی دارد، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی همبستگی بین منزلت درک شده و عزت نفس در سالمندان شهرستان سیرجان انجام شد.<br /> <strong>مواد و روش ها: </strong>این مطالعه توصیفی در بین 374 نفر از مراجعهکنندگان مراکز جامع خدمات سلامت شهرستان سیرجان که دارای پرونده خانوار بودند، در سال 1397 انجام شد. نمونهها به صورت تصادفی سهمیهای از 6 مرکز شهری و 2 مرکز روستایی انتخاب شدند. اطلاعات با استفاده از پرسشنامههای عزت نفس روزنبرگ، منزلت اجتماعی درک شده جکلونJacelon Attributed Dignity scale (JADS<span style="text-decoration: underline;">)</span> و پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و اجتماعی روانی جمعآوری گردیدند. تحلیل اطلاعات با آزمونهای توصیفی و تحلیلی مانند ضریب همبستگی اسپیرمن، من ویتنی و کراسکال والیس انجام شد.<br /> <strong>یافته ها:</strong> بین میانگین متغیر عزت نفس (583/0±61/3) و متغیر منزلت درک شده (445/0±67/3) همبستگی معنیداری (001/0) وجود دارد و ضریب همبستگی(638/0) می باشد . سالمندان متأهل از نمرات بالاتری برخوردار بودند.<br /> <strong>نتیجه گیری</strong>: نتایج این پژوهش نشان داد بین عزت نفس و منزلت درک شده همبستگی مستقیم و قوی وجود دارد. سالمندان متأهل در مراقبت از خود توانمندتر، مسئولیت پذیرتر، و در امور اجتماعی فعالتر هستند.https://chj.rums.ac.ir/article_109384_d24eba4528003ad6859e37d554baa7ad.pdf