دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجان سلامت جامعه 2345-6248 14 4 2021 01 20 Effect of Educational Intervention Based on Health Belief Model to Promote Cardiovascular Disease Preventive Behaviors تأثیر مداخله آموزشی مبتنی بر الگوی باور بهداشتی بر رفتارهای پیشگیری‌کننده از بیماری‌های قلبی و عروقی 1 12 124873 10.22123/chj.2021.220985.1449 FA زهرا کهنوجی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه آموزش جامع‌نگر در نظام سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران. 0000-0001-8449-0948 طیبه میرزائی دانشیار، گروه پرستاری داخلی و جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات مراقبت سالمندی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران. 0000-0001-8897-3744 محمد اسد پور استادیار، گروه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران. 0000-0002-9448-7221 سکینه سبزواری دانشیار، گروه پرستاری داخلی و جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی رازی، مرکز تحقیقات پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران. 0000-0002-9021-7101 Journal Article 2020 02 23 Introduction:Cardiovascular diseases are among the leading causes of mortality worldwide. Given the importance of education in promoting behaviors to prevent cardiovascular diseases, this study aims to investigate the effect of training intervention based on the health belief model on the diseases preventive behaviors in health workers of Rafsanjan. Materials and Methods: This semi-experimental study was conducted on 79 health workers of Rafsanjan city in 2019. The samples were selected purposively and divided into intervention and control groups randomly. Specific questionnaires of demographic information and health belief model were completed in two sessions before and after the intervention. For the intervention group, four 45-minute training sessions were provided, while no training intervention was implemented for the control group. The collected data were analyzed using independent t-test, fisher's exact test, and chi-square (χ2) tests of the SPSS Version 18 software at a significance level of 0.05. Results:The results showed that the mean scores of awareness (p>0.004), perceived sensitivity (p>0.001), perceived severity (p=0.002), perceived benefits (p>0.001), self-efficiency (p>0.001), and preventive behaviors from cardiovascular diseases (p>0.001) increased significantly in the intervention group compared to the control group. Conclusion: This study showed that health belief model-based training could effectively improve the preventive behaviors from cardiovascular diseases. مقدمه: نظر به اهمیت آموزش به منظور ارتقای رفتارهای پیشگیریکننده از بیماری‌های قلبی- عروقی، این مطالعه با هدف تعیین تأثیر مداخله آموزشی مبتنی بر الگوی باور بهداشتی بر رفتارهای پیشگیریکننده از بیماری‌های قلبی -عروقی در بهورزان شهرستان رفسنجان انجام شد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه تجربی است. این مطالعه در سال 1398 بر روی 79 نفر از بهورزان شهرستان رفسنجان که به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی ساده در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند، انجام شد. ابزار جمع‌آوری اطلاعات، پرسشنامه‌های مشخصات دموگرافیک و الگوی باور بهداشتی بود. پرسشنامه‌ها در دو نوبت قبل و بعد از انجام مداخله تکمیل شدند. بعد از انجام پیش‌آزمون، مداخله آموزشی طی چهار جلسۀ 45 دقیقه‌ای برای گروه مداخله انجام شد. گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های تی مستقل، تی زوجی، دقیق فیشر و مجذور کای تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که میانگین نمره آگاهی (004/0>p)، حساسیت درک شده (001/0>p)، شدت درک شده (002/0>p)، منافع درک شده (001/0>p)، خود کارآمدی درک شده (001/0>p) و رفتارهای پیشگیریکننده از بیماری‌های قلبی- عروقی (001/0p=) در گروه مداخله پس از انجام مداخله نسبت به گروه کنترل به طور معنیداری افزایش یافته است. نتیجه گیری: بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه، آموزش بر پایه الگوی اعتقاد بهداشتی می‌تواند در جهت ارتقای رفتار پیشگیریکننده از بیماری‌های قلبی- عروقی مفید و مؤثر واقع شود.

https://chj.rums.ac.ir/article_124873_a56973e815bccdb74bc61e8eb1df0d82.pdf

دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجان سلامت جامعه 2345-6248 14 4 2021 01 20 The Effect of 8 Weeks of Resistance Training with Taurine Supplementation on Fasting Glucose, Insulin Resistance, and GLUT4 in Soleus Muscle Tissue in Male Wistar Rats with Type 2 Diabetes اثر 8 هفته تمرین مقاومتی همراه با مکمل‌گیری تائورین بر میزان گلوکز ناشتا، مقاومت به انسولین و GLUT4در بافت عضله نعلی موش‌های صحرایی نر ویستار مبتلا به دیابت نوع 2 13 23 125268 10.22123/chj.2021.237989.1533 FA فریدون خاوریان دانشجوی دکتری، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر، اسلامشهر، ایران. 0000-0001-8632-7706 یاسر کاطم زاده استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر، اسلامشهر، ایران. 0000-0003-2460-8363 مسعود حاجی رسولی دانشیار،گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر، اسلامشهر، ایران. 0000-0001-7091-4949 ساناز میرزایان شانجانی استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر، اسلامشهر، ایران. 0000-0002-4834-4975 سعید صداقتی استادیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر، اسلامشهر، ایران. 0000-0002-6802-1460 Journal Article 2020 07 04 Introduction:Type 2 diabetes is a metabolic disorder. Recently, some studies have shown that the amino acid taurine may be effective in preventing and improving the effects of some metabolic diseases. This study aims to determine the effect of resistance training with taurine supplementation on fasting glucose, insulin resistance, and GLUT4 in soleus muscle tissue of type2 diabetic mice. Materials and Methods: In this experimental study, forty male Wistar rats, weighing 215 to 230 g, were randomly divided into 5 groups of 8: healthy control, diabetic control, taurine, resistance training, and resistance training with taurine. HFD-STZ (High Fat Diet-Streptozotocin) method was used to induce type 2 diabetes. Resistance training was performed 5 sessions per week for 8 weeks, with an intensity of 30% to 100% of body weight. 250 mg of taurine per kg of body weight was used in two groups of taurine and exercise with taurine. One-way analysis of variance was used in the research. Results: Induction of diabetes resulted in decreased (GLUT4), increased glucose, and insulin resistance in diabetic specimens. 8 weeks of resistance training, taurine supplementation, and resistance training with taurine caused a significant reduction in fasting glucose (F=2896.90, p=0.4040), insulin resistance (F=1471.43, p=0.0010), and an increase in GLUT4 content (F=1936.18, p=0.0020). There was no significant difference in the changes between the two diabetic groups of exercise and taurine. However, the exercise group with taurine had a significant difference in the rate of change compared to the other two experimental groups. Conclusion: Combining exercise with taurine (for 8 weeks) can have beneficial effects on the variables of this study in patients with type 2 diabetes. مقدمه: دیابت نوع 2 یک بیماری اختلال متابولیک است. اخیراً برخی تحقیقات نشان دادهاند، احتمالاً اسیدآمینه تائورین میتواند در پیشگیری و بهبود عوارض برخی از بیماریهای متابولیک مؤثر باشد. هدف مطالعه حاضر، تعیین اثر تمرینمقاومتی همراه با تائورین بر میزان گلوکز ناشتا، مقاومت انسولین و GLUT4، در بافت عضله نعلی موشهای دیابتی نوع 2 بود. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، 40 سر موش نر ویستار با دامنه وزنی 215 الی 230 گرم بهصورت تصادفی در 5 گروه 8 سری: کنترل سالم، کنترل دیابتی، تائورین، تمرینمقاومتی و تمرینمقاومتی همراه با تائورین تقسیم شدند. جهت القای دیابت نوع 2 از روش High Fat Diet-Streptozotocin استفاده شد. تمرینمقاومتی به مدت 8 هفته، هر هفته 5 جلسه با شدت30 تا 100 درصد وزن بدن اجرا شد. 250 میلیگرم تائورین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در دو گروه تائورین و تمرین همراه با تائورین استفاده شد. از آزمون تحلیل واریانس یکراهه برای تجزیه و تحلیل نتایج استفاده گردید. یافته ها: القای دیابت سبب کاهش (4‎(GLUT، افزایش گلوکز و مقاومتانسولین در نمونههای دیابتی گردید. 8 هفته تمرین مقاومتی، مکملگیری تائورین و تمرین مقاومتی همراه با تائورین سبب کاهش معنیدار گلوکز ناشتا (90/2896F=، 0040/0p=)، مقاومتانسولین (43/1471F=، 0010/0p=)، و افزایش محتوای 4GLUT (18/1936F=، 0020/0p=)، گردید. بین گروههای تمرینمقاومتی و تائورین تفاوت معنیداری در میزان تغییرات مشاهده نشد. گروه تمرین همراه با تائورین تفاوت معنیداری در میزان تغییرات در مقایسه با دو گروه تجربی دیگر داشت. نتیجه گیری: ترکیب تمرین با تائورین میتواند در طی 8 هفته، اثرات مفیدی بر متغیرهای این تحقیق در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 داشته باشد.

https://chj.rums.ac.ir/article_125268_d06ace61b1c5c4702cb931168a033da7.pdf

دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجان سلامت جامعه 2345-6248 14 4 2021 01 20 The Effectiveness of Stress Inoculation Training on Sense of Coherence and Psychological Distress in Pregnant Women اثربخشی آموزش ایمن‌سازی در مقابل استرس بر حس انسجام فردی و پریشانی روان‌شناختی زنان باردار 24 33 125423 10.22123/chj.2021.241951.1546 FA قدرت اله عباسی استادیار، گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران. 0000-0001-9359-0430 ام‌البنین مسیح پور مجاوری دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران. 0000-0001-7821-7339 Journal Article 2020 07 31 Introduction: Pregnancy, as one of the most stressful life events, leads to physical, psychological, and social changes. Stress inoculation training is one of the effective strategies to deal with changes during pregnancy. Therefore, this research aims to investigate the effectiveness of stress inoculation training on the sense of coherence and psychological distress in pregnant women. Materials and Methods: This research was quasi-experimental with the control group pretest-posttest design. The statistical population included all pregnant women referred to Sari’s Imam hospital. 30 pregnant women were selected by the available sampling method and were randomly assigned to experimental and control groups. The experimental group received stress inoculation training about 8 sessions, once a week for 90 minutes, and the control group did not receive any training. The research instrument included the questionnaire of sense of coherence and psychological distress. Data were analyzed using a chi-square test, independent t-test, and multivariate analysis of covariance. Results: The experimental and control groups in the pretest stage showed no significant difference concerning the sense of coherence and psychological distress (p>0/05); however, in the posttest stage, a significant difference was observed in the three mentioned variables (p < 0/001).Multivariate analysis of covariance also showed that stress inoculation training is effective on the sense of personal cohesion and psychological distress of pregnant women (p < 0.001). Conclusion: Based on the findings, it can be concluded that stress inoculation training is a suitable method to increase the sense of coherence and reduce psychological distress among pregnant women. مقدمه: بارداری به عنوان یکی از پراسترس‌ترین رویدادهای زندگی منجر به تغییرات فیزیکی، روانی و اجتماعی می‌شود. ایمن‌سازی در مقابل استرس یکی از روش‌های مؤثر برای مواجهه با تغییرات دوران بارداری می‌باشد. هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی آموزش ایمن‌سازی در مقابل استرس بر حس انسجام و پریشانی روانشناختی زنان باردار بود. مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان باردار مراجعه‌کننده به بیمارستان امام شهر ساری در سال 1398 بود که 30 نفر به ‌صورت در دسترس انتخاب و به‌ طور تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش در 8 جلسه آموزش ایمن‌سازی در مقابل استرس به مدت 90 دقیقه (یک ‌بار در هفته) شرکت کردند و گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه‌های حس انسجام فردی و پریشانی روانشناختی بود. داده‌ها با استفاده از آزمونهای مجذور کای، تی مستقل و تحلیل کوواریانس چند متغیره تحلیل شدند. یافتهها: گروه‌های آزمایش و کنترل، قبل از مداخله از نظر حس انسجام فردی و پریشانی روانشناختی تفاوت معنی‌داری نداشتند؛ اما بعد از مداخله در هر دو متغیر تفاوت معنیدار وجود داشت (001/0p <). نتایج نشان داد که آموزش ایمن‌سازی در مقابل استرس بر حس انسجام فردی و پریشانی روان‌شناختی زنان باردار مؤثر است (001/0p <). نتیجهگیری: با توجه به یافته‌ها به نظر می‌رسد آموزش ایمن‌سازی در مقابل استرس روش مؤثری در افزایش حس انسجام فردی و کاهش پریشانی روان‌شناختی زنان باردار باشد.

https://chj.rums.ac.ir/article_125423_8dc2c09b481972807b78402a87b518fd.pdf

دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجان سلامت جامعه 2345-6248 14 4 2021 01 20 The Effectiveness of Positive Psychological Intervention on Posttraumatic Growth, Self-Compassion, and Hope in Women with Breast Cancer اثربخشی مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبت‌گرا بر رشد پس از سانحه، شفقت به خود و امید در زنان مبتلا به سرطان پستان 34 44 125424 10.22123/chj.2021.240342.1541 FA صدیقه سعلبی فرد دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی سلامت، واحد بین الملل کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایران. 0000-0003-3161-1034 بیوک تاجری استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران. 0000-0001-9575-9236 امین رفیعی پور استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 0000-0003-4645-422X Journal Article 2020 07 20 Introduction: Cancer is one of the most common chronic diseases and death causes in the world. This study aims to investigate the effectiveness of positive psychology intervention on posttraumatic growth, self-compassion, and hopein women with breast cancer. Materials and Methods: This research was a semi-free study with a control group. The statistical population included women with breast cancer referred to Firoozgar Hospital and Tehran Cancer Prevention and Control Center (Macsa), of whom 30 patients were selected and assigned to each of the experimental and control groups. Members of the experimental group were trained in positive psychology. The Posttraumatic Growth Questionnaire, Self-Compassion Scale, and Snyder's HopeScale were used to collect data. Data analysis was performed using a mixed ANOVA test. Results: The results of mixed variance analysis showed positivist psychology education to be an effective technique to improve posttraumatic growth disorder, self-compassion, and hope in cancer patients (p<0.005). Conclusions: According to this research results, in treating this cancer, along with the usual medical treatments, a positive psychological intervention can be used to improve posttraumatic growth, self-compassion, and hope of patients, thus achieving better treatment results. مقدمه: بیماری سرطان از شایع‌ترین بیماریهای مزمن و علت مرگ و میر در جهان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبتگرا بر رشد پس از سانحه، شفقت خود و امید در زنان مبتلا به سرطان پستان انجام شد. مواد و روشها: روش مطالعه حاضر نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری و گروه کنترل ﺑﻮد. جامعه آماری شامل زنان مبتلا به سرطان پستان مراجعهکننده به مرکز طب تسکینی بیمارستان فیروزگر و مرکز پیشگیری و کنترل سرطان آلاء (مکسا) شهر تهران بود که از این میان با روش نمونهگیری هدفمند تعداد 30 بیمار انتخاب و در گروههای آزمایش و کنترل قرار گرفتند. اعضای گروه آزمایش مورد مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبت‌گرا قرار گرفتند. از پرسشنامه رشد پس از سانحه (1996)، مقیاس شفقت به خود (2003) و مقیاس امید اشنایدر (1996) برای جمعآوری دادهها استفاده شد. تحلیل دادهها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس آمیخته انجام شد. یافتهها: نتایج نشان داد که مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبتگرا روشی مؤثر در بهبود رشد پس از سانحه، شفقت به خود و امید در بیماران سرطانی است (005/0>p). نتیجهگیری: طبق نتایج حاصل از این مطالعه، در سطح درمان این سرطان، هم‌زمان با درمانهای معمول طبی، از مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبتگرا به منظور بهبود رشد پس از سانحه، شفقت به خود و امید بیماران و در نتیجه کسب نتایج بهتر درمانی میتوان سود جست.

https://chj.rums.ac.ir/article_125424_facc98c41d25bb3d5687d4947a9dd3a8.pdf

دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجان سلامت جامعه 2345-6248 14 4 2021 01 20 Comparison of the Effectiveness of Positivist Psychotherapy with Cognitive-Behavioral Therapy on Pain Perception of Males with Chronic Low-Back Pain مقایسه‏ی اثربخشی روان‏درمانی مثبت‏گرا با شناختی-رفتاری بر ادراک درد در مردان مبتلا به کمردرد مزمن 45 54 125714 10.22123/chj.2021.246712.1574 FA علیرضا شکرگزار دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاداسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران. 0000-0001-5091-8942 مژگان سپاه منصور دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاداسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران. 0000-0002-0575-4018 سوزان امامی پور استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاداسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران. 0000-0002-5656-6615 مهدیه صالحی استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاداسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران. 0000-0002-9169-6247 Journal Article 2020 09 05 Introduction: Chronic low-back pain is one of the psycho-physiological disorders with a high prevalence, resulting in severe health and economic consequences. Therefore, this study aims to compare the effectiveness of positive psychotherapy with cognitive-behavioral therapy on pain perception in males with chronic low-back pain. Materials and Methods: This study was a quasi-experimental study with pretest, posttest, and control group with 2 months follow-up. The statistical population included all men with chronic low-back pain referred to the Trauma and Pain Clinic of the Healing Neuroscience Research Center at Khatam Ol-Anbia Hospital in Tehran in 2019. Using the available sampling method, 45people were selected and randomly assigned to three equal groups. Therapeutic interventions for each treatment approach were applied in 8 sessions once a week, and each session lasted 90minutes for the experimental groups; however, the control group did not receive any intervention. A researcher-made demographic information checklist and McGill pain questionnaire were used to collect data. Data were analyzed by descriptive statistics and repeated-measures analysis of variance. Results: There was a significant difference in the linear composition of the pain perception variables, as well as its dimensions, including pain sensory, affective, evaluative, and miscellaneous in terms of group membership at the three stages of pretest, posttest, and follow-up, and the interactive effect of the group and time (p < 0.05). Besides, the two treatment groups (positivist psychology and cognitive-behavioral therapy) showed significant differences with the control group in terms of the components of pain perception and its dimensions (p < 0.05). There was no significant difference between the effectiveness of these two treatments (p>0.05). Conclusion: Positive psychotherapy and cognitive-behavioral therapy effectively improve pain perception in patients with chronic low-back pain. Thus, these programs can be recommended as adjunctive therapy to trauma and pain clinics. مقدمه: کمردرد مزمن یکی از انواع اختلالات روانی-فیزیولوژیکی است که شیوع بالایی دارد و پیامدهای بهداشتی-اقتصادی آن سنگین است. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی روان‏درمانی مثبت‏گرا با درمان شناختی-رفتاری بر ادراک درد در مبتلایان به کمردرد مزمن انجام شد. مواد و روش‌ها: پژوهش از نوع نیمه‏آزمایشی با پیشآزمون، پسآزمون و گروه گواه با پیگیری 2 ماهه بود. جامعه آماری شامل تمامی مردان مبتلا به کمردرد مزمن مراجعه‏کننده به کلینیک تروما و درد بیمارستان خاتم الانبیاء تهران طی سال 99-1398 بود. با روش نمونه‏گیری در دسترس تعداد 45 نفر انتخاب و به ‏صورت تصادفی در سه گروه مساوی گمارده شدند. مداخلات درمانی برای هر رویکرد درمانی طی 8 جلسه به ‏صورت یک جلسه در هفته و هر جلسه 90 دقیقه برای گروه‏های آزمایش اعمال شد اما گروه گواه مداخله‏ای دریافت نکرد. برای گردآوری داده‏ها از چکلیست اطلاعات دموگرافیک و پرسش‏نامه درد مک‏گیل استفاده شد. داده‏ها با استفاده از آنالیز واریانس با اندازه‏گیری‏های مکرر تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: در ترکیب خطی متغیرهای ادراک درد و ابعاد درد حسی، عاطفی، شناختی و متفرقه برحسب عضویت گروهی مراحل پیش‏آزمون، پس‏آزمون و پی‏گیری اثر تعاملی گروه و زمان معنیدار بود (05/0>p). تفاوت میانگین نمره گروه روان‏درمانی مثبت‏گرا و درمان شناختی-رفتاری با گروه گواه در ادراک درد و ابعاد آن معنیدار بود (05/0>p)، اما بین اثربخشی دو روش درمانی تفاوت معنیداری مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: روان‏درمانی مثبت‏گرا و درمان شناختی-رفتاری بر بهبود ادراک درد مبتلایان به کمردرد مزمن مؤثر می‏باشند و می‏توان این برنامه‏ها را به‏عنوان درمان تکمیلی به کلینیک‏های تروما و درد توصیه نمود.

https://chj.rums.ac.ir/article_125714_0e48628f1bf338bc777db5ca98f07800.pdf

دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجان سلامت جامعه 2345-6248 14 4 2021 01 20 Exploration of the Safety, Health, and Environmental Institutional Demands Network at the Sarcheshmeh Copper Complex in 2018 کاوش شبکه مطالبات نهادی ایمنی، بهداشتی و زیست‌محیطی در مجتمع مس سرچشمه طی سال 1397 55 64 125922 10.22123/chj.2021.247337.1581 FA محمد رضا مرادی شهربابک دانشجوی دکتری، گروه مدیریت، واحد رفسنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، رفسنجان، ایران. 0000-0001-5827-6614 محمد ضیاءالدینی استادیار، گروه مدیریت، واحد رفسنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، رفسنجان، ایران. 0000-0002-2727-9182 مصطفی هادوی نژاد دانشیار، گروه مدیریت، دانشگاه ولی عصر (عج) رفسنجان، رفسنجان، ایران. 0000-0003-4496-6774 Journal Article 2020 09 16 Introduction: Today, across the world, the safety and health of staff and the environment protection are more than necessary. This study aims to identify institutions and institutional demands, as well as their prioritization, to map the institutional network of the Sarcheshmeh Copper Complex to prevent accidents resulting from work and environmental hazards. Materials and Methods: This is an applied and developmental research. The statistical population was personnel of the Sarcheshmeh Copper Complex in 2018. The statistical sample was 115 experts, and the sampling method was purposeful. Interviews were performed for data collection, and the statistical methodology was social network analysis. Centrality indexes were used to prioritize institutional demands, institutions, and organizational affairs. Results: The safety, health, and environmental demands were grouped into 5 categories and 15 sub-categories. The top-priority institutions' demands were preventing environmental and natural resource degradation, removing air and soil pollution (0.290), as well as monitoring standard or regulation and safety management or occupational health to assure their observance (0.263). The main institutions in safety, health, and environmental demands were the Ministry of Cooperative Labor and Social Welfare (0.344), the Ministry of Health and Medical Education (0.306), Insurance Organizations (0.134), Department of Environment (0.120), and Department of Natural Resources (0.120). Conclusion: To institutionalize safety and health and protect the environment, increasingly effective interaction with the institutions mentioned above is necessary. These interactionsare effective steps in an organization's legitimacy and survival. مقدمه: در جهان امروز ایمنی و بهداشت کارکنان و حفظ محیط ‌زیست، بیش‌ازپیش ضروری است، هدف از پژوهش حاضر شناسایی نهادها و مطالبات نهادی و اولویت‌بندی آن‌ها، در راستای ترسیم شبکه نهادی مجتمع مس سرچشمه و جلوگیری از پیامدهای حوادث ناشی از کار و خطرات زیست محیطی است. مواد و روش‌ها: در این پژوهش کاربردی و توسعه‌ای، جامعه آماری شامل مجموعه اعضای مجتمع مس سرچشمه در سال ۱۳۹۷ بود. نمونه آماری، ۱۱۵ نفر از خبرگان بودند که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند، ابزار گردآوری داده‌ها مصاحبه و روش آماری تحلیل شبکه اجتماعی بود. از شاخص‌های مرکزیت جهت اولویت‌بندی مطالبات نهادی، نهادها و امور سازمانی استفاده شد. یافته‌ها: مطالبات ایمنی، بهداشتی و زیست‌محیطیدر 5 گروه و 15 خرده مطالبه دسته‌بندی شدند. مطالبات نهادی عدم تخریب محیط‌زیست و منابع طبیعی، نهال‌کاری، رفع آلایندگی هوا، خاک و نظارت بر رعایت استانداردها (۲۹۰/۰)، رعایت مقررات مدیریت ایمنی و سلامت شغلی (۲۶۳/۰) از اولویت بالاتری برخوردار بودند، اداره تعاون کار و رفاه اجتماعی (۳۴۴/۰)، وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی (۳۰۶/۰)، سازمان‌های بیمه (۱۳۴/۰)، اداره محیط‌زیست (۱۲۰/۰) و اداره منابع طبیعی (۱۲۰/۰) از نهادهای اصلی در مطالبات ایمنی، بهداشتی و زیست‌محیطی بودند. نتیجه‌گیری: در راستای انجام مطلوب‌تر مطالبات نهادی ایمنی، بهداشت و حفظ محیط‌زیست تعامل بیشتر و مؤثرتر، با نهادهای فوق‌الذکر ضروری است، این تعاملات گام‌های مؤثری در جهت مشروعیت و بقای سازمان می‌باشند.

https://chj.rums.ac.ir/article_125922_fb3b3131a3e792dfe1bf5db3f18030e0.pdf

دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجان سلامت جامعه 2345-6248 14 4 2021 01 20 The Effect of Resistance- Aerobic Interval Training on the Fatty Liver Grade, Liver Dimensions, and Liver Enzymes in Obese or Overweight Women with Fatty Liver تأثیر تمرین مقاومتی- اینتروال هوازی بر درجه کبد چرب، ابعاد کبد و آنزیم‌های کبدی در زنان چاق یا دارای اضافه‌وزن مبتلا به کبد چرب 65 74 125925 10.22123/chj.2021.238851.1539 FA سمیه رجبی دانشجوی دکتری، گروه بیوشیمی و متابولیسم ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران. 0000-0001-6596-4319 رویا عسکری استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران. 0000-0003-4331-2293 امیرحسین حقیقی دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران. 0000-0002-7258-9737 نسرین رضویان زاده استادیار، گروه علوم پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران. 0000-0002-6740-470X Journal Article 2020 07 10 Introduction: Obesity is one of the causative factors of non-alcoholic fatty liver disease. Therefore, therapeutic strategies such as physical activity are useful in its prevention and treatment. The present study aims to investigate the effect of combined training on fatty liver grade, liver dimensions, and liver enzymes in obese or overweight women with fatty liver. Materials and Methods: In the present semi-experimental research, 22 women with fatty liver in Shahrood in 2018 were purposefully selected and randomly divided into two equal training and control groups. Training group performed Aerobic Interval Training (2-5 sets of 4 minutes, the intensity of 70-75% of HR max, 2 minutes active rest) with resistance training (6 stations with 8-12 repetitions, 2-4 circuits) for 12 weeks, 3 times a week. The control group did not perform any activity during this period. Body composition, ultrasound, and blood samples were measured before and after 12 weeks of training. Data were analyzed using repeated-measures ANOVA. Results: The results showed that 12 weeks of combined training significantly reduced dimension and grade of the fatty liver compared with the control group (p<0/001 and p=0/009, respectively); further, a nonsignificant decrease was observed in Alanine Amino Transferees levels. The effect of combined training on weight and body mass index was not significant. Conclusion: Given that the combined training program (resistance and aerobic interval) of the present study reduced liver fat independent of weight loss, women with fatty liver may be able to use this program as an adjunct non-pharmacological treatment to improve fatty liver. مقدمه: چاقی، یکی از عوامل زمینهساز بیماری کبد چرب غیر الکلی است. ارائه راهکارهای درمانی همچون فعالیت بدنی در پیشگیری و درمان بیماری کبد چرب سودمند میباشد. هدف از تحقیق حاضر تعیین تأثیر تمرین ترکیبی بر درجه کبد چرب، ابعاد کبد و آنزیمهای کبدی در زنان چاق یا دارای اضافهوزن مبتلا به کبد چرب بود. مواد و روشها: در تحقیق نیمهتجربی حاضر، 22 نفر از زنان مبتلا به کبد چرب شهرستان شاهرود در سال 1397 بهصورت هدفمند انتخاب و بهطور تصادفی به دو گروه مساوی تمرین و کنترل تقسیم شدند. گروه تمرینی به مدت 12 هفته، 3 بار در هفته، تمرین اینتروال هوازی (5-2 ست 4 دقیقهای، شدت 75-70 درصد حداکثر ضربان قلب و 2 دقیقه استراحت فعال) همراه با تمرین مقاومتی (6 ایستگاه با 12-8 تکرار، 4-2 دایره) را اجرا کردند. گروه کنترل در طول این مدت فعالیتی انجام نداد. اندازهگیری ترکیب بدن، سونوگرافی و نمونهگیریهای خونی قبل و بعد از تمرین انجام شد. دادهها توسط آنالیز واریانس با اندازهگیریهای مکرر تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها: دوازده هفته تمرین ترکیبی باعث کاهش معنیدار ابعاد و درجه کبد (به ترتیب 001/0>p و 009/0=p) و کاهش غیرمعنیدار آنزیم آلانین آمینوترانسفراز شد. تأثیر تمرین ترکیبی بر وزن و شاخص توده بدنی معنیدار نبود. نتیجهگیری: با توجه به اینکه برنامه تمرینی ترکیبی (مقاومتی و اینتروال هوازی) مطالعه حاضر، باعث کاهش چربی کبدی مستقل از کاهش وزن شد، احتمالاً زنان مبتلا به کبد چرب بتوانند از این برنامه به عنوان یک درمان غیردارویی کمکی برای بهبود بیماری کبد چرب بهره گیرند.

https://chj.rums.ac.ir/article_125925_9381aaa5521c99de067bd5a622217e9d.pdf

دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجان سلامت جامعه 2345-6248 14 4 2021 02 15 The Effectiveness of Emotion-based Therapy and Acceptance & Commitment Therapy on the Pain Severity and Resistance in Women with Chronic Headaches مقایسه اثربخشی درمان هیجانمدار و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر شدت تجربه درد و تابآوری زنان مبتلا به سردرد مزمن 75 87 126398 10.22123/chj.2021.219287.1441 FA سمیه فتحی دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران. 0000-0002-7616-3442 جعفر پویامنش استادیار، گروه روانشناسی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران. محمد قمری دانشیار، گروه مشاوره، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران. 0000-0003-0913-5561 قربان فتحی اقدم استادیار، گروه روانشناسی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران. Journal Article 2020 06 28 Introduction: Theoretical advances in research have provided the necessary basis for conceptualizing headache as a psychiatric physiological disorder, eventually leading to using behavioral and psychological treatments. This study aims to compare the effectiveness of emotion-based therapy and acceptance and commitment therapy on the pain severity and resistance in women with chronic headaches. Materials and Methods: This study was semi-experimental with pretest-posttest follow-up with the control group. Its population consisted of all women with headaches referred to the Governmental Neurological Clinic of Parsabad city in 2020. Thirty patients diagnosed with chronic headaches by a psychiatrist or neurologist were selected using purposive sampling and were randomly divided into three groups. The treatment groups received 8 sessions of 1.5 hours treatment specifically; however, the control group did not receive any treatment. The collected data were analyzed by repeated-measures ANOVA and Bonferroni post-hoc test. Results: The mean of pain severity and resistance in the pretest in the emotion-based therapy group, acceptance & commitment-based therapy group, and control group was 8.50, 43.00, 8.70, 42.10, and 8.40, 43.50 (p<0.816 and p<0.860), respectively. The results showed an insignificant effect of emotion-focused therapy (6.70, 59.80) and acceptance & commitment-based therapy (4.80, 66.30), compared to the control group (8.20, 42.80), in the posttest. There was a decrease in the pain severity and an increase in resistance in women with chronic headaches (p<0.001). The results also showed that the effect of acceptance and commitment therapy on the severity of pain and resistance in posttest and follow-up was more than that of emotional therapy (p<0.001). Conclusion: Emotion-focused therapy and acceptance & commitment-based therapy reduce the severity of pain by increasing the resistance of patients with chronic headaches, thus being considered a useful preventive strategy. مقدمه: پیشرفت‌های نظری و رشد پژوهش‌ها، مبانی لازم برای مفهوم‌سازی سردرد به ‌عنوان یک اختلال روانی فیزیولوژیکی را فراهم آورده و باعث استفاده از درمان‌های رفتاری و روان‌شناختی برای سردرد شده است. پژوهش حاضر، با هدف مقایسه اثربخشی درمان هیجان‌مدار و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر شدت تجربه درد و تابآوری زنان مبتلا به سردرد مزمن صورت گرفت. موادوروش‌ها: روش پژوهش، نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری، زنان مبتلا به سردرد بودند که در سال 1398 به کلینیک‌های دولتی مغز و اعصاب شهر پارس‌آباد مراجعه کرده بودند. تعداد 30 نفر با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند انتخاب، و به ‌صورت تصادفی در سه گروه مساوی قرار گرفتند. گروه‌های آزمایش، درمان‌های مختص خود را در 8 جلسه 5/1 ساعته دریافت کردند. داده‌ها توسط آزمون تحلیل واریانس آمیخته با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی تجزیهوتحلیل شدند. یافته‌ها: در پیش‌‌آزمون میانگین و انحراف معیار نمره شدت تجربه درد و تاب‌آوری در گروه‌های درمان و کنترل اختلاف معنی‌داری نداشت. هر دو درمان، شدت تجربه درد بیماران را در پس‌آزمون کاهش، و تاب‌آوری را افزایش دادند (001/0>p). در مرحله پیگیری، اثر این دو درمان ماندگار بود (001/0>p). تأثیر درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر شدت تجربه درد و تاب‌آوری در مراحل پس‌آزمون و پیگیری بیش‌تر از تأثیر درمان هیجان‌مدار بود (001/0>p). نتیجه‌گیری:درمان هیجان‌مدار و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با کاهش شدت سردرد، سبب افزایش تاب‌آوری بیماران مبتلا به سردرد مزمن شدند، از این‌رو می‌‌توانند راهبرد پیشگیرانه مفیدی تلقی شوند.

https://chj.rums.ac.ir/article_126398_d1eb2e470637c0444f687dd217465b4a.pdf

دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجان سلامت جامعه 2345-6248 14 4 2021 01 20 Reasons for the Consumption of Formula Milk in Infants under One-Year-Old in Rafsanjan in 2016: Short Report بررسی علل مصرف شیر خشک در شیرخواران زیر یک سال شهر رفسنجان در سال ١٣٩٥ 88 92 126691 10.22123/chj.2021.206245.1376 FA عباس فاتحی استادیار، گروه اطفال، بیمارستان حضرت علی ابن ابیطالب (ع)، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران. 0000-0001-6875-3250 فاطمه شریفی پزشک عمومی، واحد توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان حضرت علی ابن ابیطالب (ع)، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران. زهرا کامیاب استادیار، گروه پزشک خانواده، دانشکده پزشکی و سرپرست واحد توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان حضرت علی ابن ابیطالب (ع)، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران. 0000-0001-6670-1828 غلامرضا بازماندگان استادیار، واحد توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان حضرت علی ابن ابیطالب (ع)، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران. 0000-0002-5379-5623 Journal Article 2019 10 23 Introduction: This study was conducted to determine the factors related to infant formula milk consumption in Rafsanjan in 2016. Materials and Methods: This study was a descriptive study conducted on 372 mothers referred to Rafsanjan health centers with children under one-year-old consuming formula milk. Frequency and percentage were used to describe qualitative data, while mean and standard deviation were used for quantitative variables. Results: The mean age of mothers was 23.61 ± 4.87 years. The mean age of the formula onset was 40.71 ± 39.46 days. 208 mothers (55.9%) had the highest frequency as the initiator of formula milk consumption. The most common causes related to this issue were maternal perceptions of insufficient milk with 206 individuals (55.4%) and poor infant weight gain with 107 individuals (28.8%), respectively. Conclusions: The results showed that mothers have a key role in formula milk consumption. Educational programs that strengthen mothers' beliefs may be needed to continue breastfeeding. مقدمه: شناسایی علل دخیل در تغذیه برخی شیرخواران با شیر خشک، نقش مهمی در برنامه‌ریزی‌ برای ترویج تغذیه با شیر مادر دارد. هدف مطالعه حاضر تعیین علل مصرف شیر خشک در شیرخواران شهر رفسنجان در سال ١٣٩٥ بود. مواد و روش‌ها: پژوهش توصیفی حاضر بر 372 مادر مراجعه‌کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر رفسنجان، با فرزندان زیر یک سال که شیر خشک مصرف می‌کردند انجام شد. از نمونه‌گیری در دسترس و پرسشنامه محقق ساخته برای جمعآوری اطلاعات استفاده شد. دادهها بر اساس فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار توصیف شدند. یافته ها: میانگین سن مادران 87/4 ± 61/23 سال و میانگین سن شروع شیر خشک 46/39 ± 71/40 روز بود. مادران با تعداد 208 نفر (9/55 درصد)، بیشترین فراوانی مربوط به عامل شروع کننده مصرف شیر خشک را داشتند. شایعترین علل این موضوع، تصور ناکافی بودن شیر مادر با 206 نفر (4/55 درصد) و خوب وزن نگرفتن نوزاد با 107 نفر (8/28 درصد) بود. نتیجه‌گیری: نتایج نشان‌ داد مادران نقش مهمی در تغذیه شیرخوار با شیرخشک دارند. شاید به برنامههای آموزشی تقویت کننده باورهای مادران جهت تداوم شیردهی نیاز ‌باشد.

https://chj.rums.ac.ir/article_126691_a7c05eced03e98ffd477ee7b75e691f1.pdf