دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجان سلامت جامعه 2345-6248 18 1 2024 07 22 Effectiveness of Schema Therapy on the Quality of Marital Relationships and Psychological Distress of Couples اثربخشی طرحواره‌درمانی بر کیفیت روابط زناشویی و آشفتگی روان‌شناختی زوجین 1 10 200925 10.22123/chj.2024.395448.2008 FA رقیه مهدیان کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد بهشهر، دانشگاه آزاد اسلامی ،بهشهر، ایران. 0009-0007-7872-1077 مجید پورفرج گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بهشهر، بهشهر،ایران. 0000-0002-4964-2683 Journal Article 2023 05 01 Introduction: Desirable quality of marital relations and lack of psychological distress can be important factors of stability of marital relations. The purpose of this research was to determine the effectiveness of schema therapy on the quality of marital relationships and psychological distress of couples referring to counseling centers in Sari. Materials and methods: The current research was semi-experimental with a pre-test and post-test design with a control group. The statistical population of the research was all the couples who referred to counseling centers in Sari city in 1401. The statistical sample included 32 couples who referred to the counseling centers (16 for the control group and 16 for the experimental group) who were selected by convenience sampling and randomly assigned to two experimental and control groups. The experimental group received 8 sessions of schema therapy and the control group did not receive therapy during this time. The data collection tool was Busby et al.'s Marital Relationship Quality Questionnaire and Lavibond and Lavibond's Psychological Disturbance Scale. Data analysis was done using multivariate covariance analysis. Findings: In the intervention group, the mean and standard deviation of the quality of marital relations in the experimental group in the pre-test and (post-test) were 32.13±1.12 (36.60±1.45) and 42.13±1.18 for psychological distress. 39.13 ± 0.83) but no significant difference was observed in the control group. Therefore, schema therapy significantly increased the average score of the quality of marital relationships and decreased the average score of psychological distress in couples who referred to counseling centers (p<0.001). Conclusion: Schema therapy seems to be effective on the quality of marital relations and psychological distress of couples referring to counseling centers and it is suggested as a useful intervention in the field of improving the quality of marital relations and psychological distress. مقدمه: کیفیت مطلوب روابط زناشویی و فقدان آشفتگی روانشناختی از عوامل مهم پایداری روابط زناشویی میباشند. هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی طرحوارهدرمانی بر کیفیت روابط زناشویی و آشفتگی روانشناختی زوجین مراجعهکننده به مراکز مشاوره ساری بود. مواد و روشها: پژوهش حاضر نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش کلیه زوجین مراجعهکننده به مراکز مشاوره شهر ساری در سال 1401 بودند. تعداد 32 نفر از زوجین (16 نفر در هر گروه) به شیوه نمونهگیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه گمارده شدند. گروه آزمایش 8 جلسه طرحوارهدرمانی را دریافت نمودند. برای گروه کنترل مداخلهای انجام نشد. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه کیفیت روابط زناشویی Busby و همکاران و مقیاس آشفتگی روانی Lavibond و Lavibond بود. تجزیه و تحلیل دادهها توسط تحلیل کوواریانس چندمتغیره انجام شد. یافتهها: در گروه آزمایش میانگین و انحراف معیار نمره کیفیت روابط زناشویی در پیشآزمون و پسآزمون به ترتیب 12/1±13/32 و 45/1±60/36 (001/0> p) و نمره آشفتگی روانشناختی به ترتیب 18/1±13/42 و 83/0 ±13/39 بود (001/0> p). در گروه کنترل میانگین و انحراف معیار نمره کیفیت روابط زناشویی در پیشآزمون و پسآزمون به ترتیب 22/1±07/32. و 10/1 ± 87/31 (001/0> p) و نمره آشفتگی روانشناختی به ترتیب 67/0± 20/42و 30/.1 ± 42 بود (001/0> p). نتیجهگیری: به نظر میرسد طرحوارهدرمانی بر کیفیت روابط زناشویی و آشفتگی روانشناختی زوجین مراجعهکننده به مراکز مشاوره مؤثر است. پیشنهاد میشود به عنوان مداخله مفید در زمینه بهبود کیفیت روابط زناشویی و آشفتگی روانشناختی مورد استفاده قرار گیرد.

https://chj.rums.ac.ir/article_200925_a73faabe9c920371836cf55b4e2bfa06.pdf

دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجان سلامت جامعه 2345-6248 18 1 2024 07 22 Comparison Of The Effectiveness Of Cognitive-behavioral Couple Therapy and Emotionally Focused Couple Therapy On Interpersonal Emotion Regulation Of Couples With Emotional Divorce مقایسه اثربخشی زوج‌درمانی شناختی- رفتاری و زوج‌درمانی هیجان‌محور بر تنظیم هیجان بین‌فردی زوجین با طلاق عاطفی 11 21 201255 10.22123/chj.2024.389350.2003 FA نسیم قبادی کهنمویی دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. 0009-0009-3700-8712 معصومه آزموده گروه روان‌شناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران 0000-0003-1534-9814 خلیل اسماعیل پور دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. 0000-0001-6948-2077 رعنا ساکن آذری استادیار، گروه روان‌شناسی، واحد سراب، دانشگاه آزاد اسلامی، سراب، ایران. 0000-0001-5847-8769 Journal Article 2023 03 13 Introduction: Considering that the category of stability of marriage and reduction of marital problems is important for ensuring the mental health of the family and society, identifying therapeutic interventions that are effective in reducing these problems is very important from a theoretical and clinical point of view. This study aims to compare the efficacy of cognitive-behavioral couple therapy (CBCT) and emotionally focused couple therapy (EFCT) on interpersonal emotion regulation of couples with emotional divorce. Materials and Methods: The method of this study was semi-experimental with pre-test- post-test with the control group. The statistical population was formed by couples who referred to Tabriz counseling centers in 2022. In total, 54 people (27 couples) were selected by the purposeful sampling method and randomly (by drawing lots by throwing dice) divided into three groups (9 couples in each group). Members of both experimental groups received their treatment, respectively, in 8 and 10 sessions of 1.5 hours; however, the control group did not receive any treatment. The measurement tools were Hoffman et al.'s interpersonal emotion regulation questionnaires and Gottman's emotional divorce. Data were analyzed by analysis of covariance and bonferroni's post hoc test. Results: The results of covariance analysis showed that cognitive-behavioral couple therapy 55.39±4.64 and emotion focused couple therapy 55.94±5.03 compared to the control group 43.33±4.56, increased interpersonal emotion regulation in couples after the test (p<0.001). The effect of these two treatments on increased interpersonal emotion regulation at posttest was not different (p>0.05). Conclusion: It seems that cognitive-behavioral couple therapy and emotion-oriented couple therapy can increase the interpersonal emotion regulation of couples, so they can probably be a useful therapeutic strategy for improving couples' relationships. مقدمه: با توجه به اهمیت مقوله پایداری ازدواج و کاهش مشکلات زناشویی برای تأمین بهداشت روانی خانواده و جامعه، شناسایی مداخلات درمانی که بر کاهش این مشکلات مؤثر باشند، از لحاظ نظری و بالینی ضروری بنظر میرسد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی زوج‌درمانی شناختی- رفتاری و زوج‌درمانی هیجان‌‌محور بر تنظیم هیجان بین‌فردی زوجین با طلاق عاطفی صورت گرفت. مواد و روش‌ها: روش پژوهش، نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری را زوجین مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره تبریز در سال 1400 تشکیل دادند (تعداد تقریبی 410 زوج،). از میان زوجهایی که در پرسشنامه طلاق عاطفی Guttman نمره 12 (خط برش) را کسب کردند، 54 نفر (27 زوج) با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب، و به صورت تصادفی ساده در سه گروه قرار گرفتند (هر گروه 9 زوج). گروه‌های آزمایشی، درمان مختص گروه خود را به ترتیب در 8 و 10 جلسه دریافت کردند. گروه کنترل درمانی دریافت نکرد. ابزارهای اندازه‌گیری، پرسشنامه‌های تنظیم هیجان بین‌فردی Hoffman و همکاران و طلاق عاطفی Guttman بودند. داده‌ها توسط آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که زوج‌درمانی شناختی- رفتاری 64/4±39/55 و زوج‌درمانی هیجان‌‌محور 03/5±94/55 در مقایسه با گروه کنترل 56/4±33/43، تنظیم هیجان بین‌فردی زوجین را در پس‌آزمون افزایش داده است (001/0>P). نتایج آزمون تعقیبی بونفرنی نشان داد که در میزان اثربخشی دو روش زوجدرمانی شناختی- رفتاری و زوجدرمانی هیجانمدار بر تنظیم هیجان بینفردی زوجین با طلاق عاطفی تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0<P). نتیجه‌گیری: به‌نظر می‌رسد زوج‌درمانی شناختی- رفتاری و زوج‌درمانی هیجان‌‌محور می‌توانند سبب افزایش تنظیم هیجان بین‌فردی زوجین شوند و برتری بر هم ندارند.

https://chj.rums.ac.ir/article_201255_3a96cfdf67c59001cb71d615ad2ce7b1.pdf

دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجان سلامت جامعه 2345-6248 18 1 2024 07 22 Comparing the Efficacy of Acceptance and Commitment Therapy with Spiritual Therapy on Cognitive Attentional Syndrome Indicators in Patients with Idiopathic Pain مقایسه اثربخشی پذیرش و تعهد درمانی با معنویت درمانی بر شاخص‏های سندرم شناختی-توجهی در مبتلایان به درد ایدیوپاتیک 22 33 201256 10.22123/chj.2024.392283.2006 FA فاطمه شاه مرادی دانشجوی دکترای روانشناسی سلامت، گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاداسلامی،تنکابن، ایران. 0009-0005-0114-6663 علیرضا شکرگزار استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاداسلامی، کرج، ایران. 0000-0001-5091-8942 منصور علی مهدی استادیار، گروه روانشناسی، واحد علوم‏پزشکی تهران، دانشگاه علوم‏پزشکی آزاداسلامی، تهران، ایران. 0000-0002-4642-8454 مهناز نریمانی زمان ‏آبادی استادیار، گروه بیهوشی و درد، واحد علوم‏پزشکی تهران، دانشگاه علوم‏پزشکی آزاداسلامی، تهران، ایران. 0000-0001-7300-2443 Journal Article 2023 04 08 Introduction: Muscle pain is considered one of the basic problems of the health system in many countries. Considering that cognitive-attentional syndrome predicts the severity of health-related symptoms and behaviors, it is important to identify the most effective treatment methods for managing these syndromes. Therefore, this research was conducted with the aim of comparing the effectiveness of acceptance and commitment therapy with spiritual therapy on cognitive-attentional syndrome in patients with idiopathic pain. Material and Methods: This study was a quasi-experimental study with pretest, posttest and control group with 6-month follow-up. The statistical population included all patients with muscle pain who referred to pain clinics affiliated to Tehran University of Medical Sciences. 45 people were selected by purposive sampling and randomly assigned to three equal groups. Acceptance and commitment therapy based on the Hayes protocol and spiritual therapy based on the Richards protocol were applied to the experimental groups during 8 sessions each (two 1-hour sessions per week), But the control group did not receive any intervention. Demographic information checklist and Wells CASQ were used to collect data. Data were analyzed by analysis of variance/ repeated measures ANOVA. Results: Acceptance and commitment therapy and spiritual therapy reduced cognitive-attentional syndrome, perception of worry, perception of threat and ineffective coping in patients with idiopathic pain compared to the control group (P<0.05). Also, acceptance and commitment therapy was more effective than spiritual therapy in reducing cognitive-attentional syndrome (P<0.05). Conclusion: Both treatment methods were effective on cognitive-attentional syndrome in patients with idiopathic pain. The findings can be promising in planning rehabilitation-therapeutic interventions for these patients along with drug treatment. مقدمه: دردهای عضلانی از مشکلات اساسی نظام سلامت در بسیاری از کشورها تلقی می‏گردند. با توجه به اینکه سندرم شناختی-توجهی پیش‏بینی کننده شدت علائم و رفتارهای وابسته به سلامتی می‏باشد، شناسایی مؤثرترین شیوه‏های درمانی جهت مدیریت این نشانگان اهمیت دارد. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی پذیرش و تعهد درمانی با معنویت درمانی بر سندرم شناختی-توجهی در مبتلایان به درد ایدیوپاتیک انجام شد. مواد و روش‌ها: این پژوهش نیمه‏آزمایشی با طرح پیش‏آزمون، پس‏آزمون و گروه کنترل با پیگیری شش‏ماهه بود. جامعه آماری، تمامی مبتلایان به دردهای عضلانی مراجعه‏کننده به کلینیک‏های درد وابسته به دانشگاه علوم‏پزشکی تهران در سال 1401-1400 بودند. با نمونه‏گیری هدفمند، تعداد 45 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه مساوی جایگزین شدند. پذیرش و تعهد درمانی بر اساس پروتکل Hayes و معنویت درمانی بر اساس پروتکل Richardsهر کدام طی 8 جلسه ( هفتهای دو جلسه 1 ساعته) برای گروه‏های آزمایش اعمال شد، گروه کنترل مداخله‏ای دریافت نکرد. گردآوری داده‏ها توسط چک‏لیست اطلاعات دموگرافیک و پرسش‏نامه سندرم شناختی-توجهی Wells انجام شد. داده‏ها توسط آنالیز واریانس با اندازه‏گیری‏های مکرر تحلیل شد. یافته‌ها: پذیرش و تعهد درمانی و معنویت درمانی در مقایسه با گروه گواه باعث کاهش سندرم شناختی-توجهی، ادراک نگرانی، ادراک تهدید و مقابله ناکارآمد در مبتلایان به درد ایدیوپاتیک شدند (05/0>p). پذیرش و تعهد درمانی نسبت به معنویت درمانی در کاهش شاخص‏های سندرم شناختی-توجهی مؤثرتر بود (05/0>p). نتیجه‌گیری: هر دو روش درمانی بر سندرم شناختی-توجهی در مبتلایان به درد ایدیوپاتیک اثربخشی داشتند. یافته‏ها می‏تواند در طرح‏ریزی مداخلات توانبخشی-درمانی این بیماران در کنار درمان دارویی امیدبخش باشد.

https://chj.rums.ac.ir/article_201256_ca0a0d9ae9acb2a210da33a438c55a5a.pdf

دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجان سلامت جامعه 2345-6248 18 1 2024 07 22 The Effectiveness of Dialectical Behavior Therapy in Reducing Psychological Distress, Increasing Mental Health Literacy of Men Who Were Members of Narcotics Anonymous اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی در کاهش پریشانی روان‌شناختی و افزایش سواد سلامت روان مردان عضو انجمن معتادان گمنام 34 45 201258 10.22123/chj.2024.412270.2028 FA پویان رجبی کارشناس ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 0009-0003-8201-9177 برزو امیرپور استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 0000-0002-4516-6878 Journal Article 2023 08 19 Introduction: Addiction, as a complex psychiatric disorder and one of the major problems of societies, can lead to suffering and psychological distress for addicts and those around them. This research was conducted with the aim of determining the effectiveness of dialectical behavior therapy (DBT) in reducing psychological distress and increasing mental health literacy among men who were members of Narcotics Anonymous in Kermanshah. Materials and Methods: This study was a quasi-experimental design with a pretest-posttest design and a control group. The statistical population included all men who were members of the Narcotics Anonymous Association of Kermanshah in 2022. Thirty people were selected by convenience sampling and randomly assigned into two equal groups. The experimental group received 8 sessions DBT (90 minutes session per week), but the control group did not receive any interventions. Demographic information checklist and Kessler et al psychological distress questionnaire and Ekonor & Casey's mental health literacy scale were used to collect data. Data were analyzed by multivariate analysis of covariance MANCOVA. Results: The results of this research showed that the educational intervention reduced psychological distress (F=7.506, Eta=0.231, P=0.011), increased mental health literacy (F=12.619, Eta=0.375, P=0.002) of men who are members of Narcotics Anonymous has been significantly effective. Conclusion: Based on the results of the current research and the effectiveness of dialectical behavior therapy on reducing psychological distress and increasing mental health literacy of the participants, it is recommended to use this new generation behavior therapy method in addiction-related interventions. مقدمه: اعتیاد به عنوان یک اختلال روانپزشکی پیچیده و از معضلات بزرگ جوامع میتواند برای افراد معتاد و اطرافیان آنان رنج و پریشانی روانشناختی را به دنبال داشته باشد. این مطالعه با هدف تعیین اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی در کاهش پریشانی روان‌شناختی و افزایش سواد سلامت روان مردان عضو انجمن معتادان گمنام شهر کرمانشاه انجام شد. مواد و روش‌ها: این پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری، تمامی مردان عضو انجمن معتادان گمنام شهر کرمانشاه در سال 1402 بودند. با روش نمونهگیری در دسترس تعداد 30 نفر انتخاب و به‌صورت تصادفی در گروه کنترل (15 نفر) و آزمایش (15 نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت 8 جلسه (هر هفته 90 دقیقه) تحت آموزش گروهدرمانی مبتنی بر رفتاردرمانی دیالکتیکی قرار گرفتند، در حالی که برای گروه کنترل مداخلهای صورت نگرفت. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای پریشانی روان‌شناختی Kessler و همکاران (2002) و مقیاس سواد سلامت روان Ekonor و Casey (2015)، استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آنالیز کوواریانس چندمتغیره تجزیه‌وتحلیل شد. یافتهها: نتایج نشان داد که مداخله آموزشی، بر کاهش پریشانی روان‌شناختی (011/0=p، 231/۰=Eta، ۵۰۶/۷=F)، و افزایش سواد سلامت روان (002/0=p، 375/۰=Eta، ۶۱۹/۱۲=F) مردان عضو انجمن معتادان گمنام به‌طور معنیداری اثرگذار بود. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج و اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر کاهش پریشانی روان‌شناختی و افزایش سواد سلامت روان شرکت‌کنندگان، توصیه میشود از این شیوه درمانی نسل جدید رفتاردرمانی در مداخلات مرتبط با اعتیاد استفاده شود.

https://chj.rums.ac.ir/article_201258_44982fe03a6599f38bcbc5f1ffa82902.pdf

دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجان سلامت جامعه 2345-6248 18 1 2024 07 22 Exploring Career Development and Its Challenges One Year Post Addiction Rehabilitation: A Qualitative Study تبیین نحوه رشد مسیر شغلی و موانع آن یکسال پس از بازتوانی اعتیاد: یک مطالعه کیفی 46 57 201259 10.22123/chj.2024.420198.2045 FA مرضیه درعلی کارشناسی ارشد مشاوره شغلی، دانشکده علوم انسانی واجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران. 0009-0007-7637-6046 یاسر رضاپور میرصالح دانشیار گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی واجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران . 0000-0002-7308-6912 مجتبی سلطانی دکتری مشاوره شغلی، مرکز مشاوره دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران. 0000-0003-0920-8855 Journal Article 2023 11 17 Introduction: Quitting drugs causes growth and change in different areas of life, including the career path. The present study was conducted with the aim of explaining the career path development and its obstacles one year after addiction rehabilitation. Materials and methods: This study was a qualitative content analysis. The statistical population was all people suffering from substance abuse one year after drug addiction rehabilitation in Shahrekord city in 1400. Based on purposeful and snowball sampling, semi-structured interviews were conducted on the participants and 15 people were selected until saturation was reached. Data analysis was done by content analysis based on the steps suggested by Granheim and Lundman. Results: The mean and standard deviation of the participants was 9.8 ± 42.6 years. Data analysis led to the emergence of 3 main categories of career development, stability of recovery, barriers to career development and 15 sub-categories including treatment of addiction, determination and determination, compensation for the past, gaining job confidence, job learning, job development, internal motivation, effectiveness and Application of the Narcotics Anonymous program, specific location, external support, financial problems, physical problems, lack of confidence, lack of self-confidence in starting the career path, criminal record. Conclusion: Therefore, it is necessary to provide special services for skill training and training of necessary job skills for disabled people, and special financial facilities for starting a business should be allocated to these people by banks. مقدمه: ترک مواد مخدر باعث رشد و تغییر در حوزه‌های مختلف زندگی از جمله مسیر شغلی می‌شود. پژوهش حاضر با هدف تبیین نحوه رشد مسیر شغلی و موانع آن یک سال پس از بازتوانی اعتیاد‌ انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع تحلیل محتوای کیفی بود. جامعه آماری کلیه افراد مبتلا به سوءمصرف مواد یک سال پس از بازتوانی اعتیاد در شهرستان شهرکرد در سال 1400 بودند. براساس نمونه‌گیری هدفمند و گلوله برفی، مصاحبه نیمه ساختاریافته بر روی مشارکت‌کنندگان اجرا گردید و تا رسیدن به اشباع، تعداد 15 نفر انتخاب شدند. تحلیل داده‌ها به روش تحلیل محتوا و بر اساس مراحل پیشنهادی گرانهایم و لاندمن انجام شد. یافته‌ها: میانگین و انحراف معیار شرکت کنندگان 6/42 ± 8/9 سال بود. تحلیل داده‌ها منجر به ظهور 3 مقوله اصلی رشد مسیر شغلی، پایداری بهبودی، موانع رشد مسیر شغلی و 15 مقوله فرعی شامل درمان بیماری اعتیاد، عزم و اراده، جبران گذشته، کسب اعتماد شغلی، یادگیری شغلی، تکامل شغلی، انگیزه درونی، اثربخشی و کاربرد برنامه انجمن معتادان گمنام، موقعیت مکانی خاص، حمایت بیرونی، مشکلات مالی، مشکلات جسمانی، عدم اعتماد، عدم خودباوری در شروع مسیر شغلی، سابقه کیفری شد. نتیجه‌گیری: لذا لازم است خدمات ویژه‌ای جهت مهارت‌آموزی و آموزش مهارت‌های شغلی ضروری را برای بازتوانان فراهم آورند و همچنین تسهیلات ویژه‌ی مالی برای راه‌اندازی کسب‌وکار توسط بانک‌ها به این افراد اختصاص داده شود.

https://chj.rums.ac.ir/article_201259_c93a9b5c3f8ac494803b1f0a1b942a5f.pdf

دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجان سلامت جامعه 2345-6248 18 1 2024 07 22 The Role of Attitude Towards Nutrition, Body Image Concern, Difficulty in Emotional Regulation and Rumination in Predicting Eating Behavior in Overweight Married Women of Isfahan in the summer of 1401 نقش نگرش به تغذیه، نگرانی از تصویر بدن، دشواری در تنظیم هیجان و نشخوار فکری در پیش‌بینی رفتار خوردن در زنان متأهل دارای اضافه وزن شهر اصفهان در تابستان سال 1401 58 68 201260 10.22123/chj.2024.399642.2026 FA مریم صادق کوهستانی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشانسی بالینی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. 0009-0005-8168-599X ایلناز سجادیان دانشیار گروه روانشناسی بالینی، مرکز تحقیقات سلامت جامعه، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. 0000-0003-4257-6967 Journal Article 2023 08 06 Introduction: Overweight, the prevalence of which is increasing in societies, is one of the problems that threatens the health of society. The present study was conducted with the aim of the role of attitude towards nutrition, concern about body image, difficulty in emotional regulation and rumination in predicting eating behavior in overweight married women of Isfahan in the summer of 1401. Material and Methods: The research method was descriptive and correlational. The statistical population included all overweight married women (body mass above 25) who visited nutrition clinics in Isfahan city in the summer of 1401, from which 200 women were selected as available. The research tools included nutrition attitude questionnaire, body image fear questionnaire, difficulty in regulating emotions questionnaire, rumination questionnaire and eating behavior questionnaire. The data were analyzed using correlation methods and multiple regression analysis step-by-step. Results: The results showed that there is a positive and significant relationship between eating behavior and attitude towards nutrition, concern about body image, difficulty in regulation and rumination (p<0.01), but in the first step concern about body image (β= 0.466, p < 0.001) and in the second step, rumination can predict eating behavior in overweight married women (β = 0.295, p < 0.001). Conclusion: Therefore, to control eating behavior, it is suggested to pay attention to body image concern and rumination in the development of educational packages. مقدمه: اضافه وزن که شیوع آن در جوامع رو به افزایش است از جمله معضلاتی است که سلامت جامعه را تهدید می‌کند. پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش نگرش به تغذیه، نگرانی از تصویر بدن، دشواری در تنظیم هیجان و نشخوار فکری در پیش‌بینی رفتار خوردن در زنان متأهل دارای اضافه وزن شهر اصفهان انجام شد. مواد و روشها: روش پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان متأهل دارای اضافه وزن (توده بدنی بالای 25) بودند که در تابستان سال 1401 به کلینیکهای تغذیه شهر اصفهان مراجعه نمودند. از بین آن‌ها 200 نمونه به صورت در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامههای نگرش به تغذیه، نگرانی از تصویر بدن، دشواری در تنظیم هیجان، نشخوار فکری و پرسشنامه رفتار خوردن بود. داده‌ها با استفاده از روشهای همبستگی و تحلیل رگرسیون چندگانه با روش گام به گام بررسی شدند. یافتهها: نتایج نشان داد بین رفتار خوردن و نگرش به تغذیه، نگرانی از تصویر بدنی، دشواری در تنظیم و نشخوار فکری رابطه مثبت و معنیدار وجود داشت (01/0>p). اما در این میان در گام اول، نگرانی از تصویر بدن (466/0= β، 001/0>p) و در گام دوم، نشخوار فکری توان پیش‌بینی رفتار خوردن در زنان متأهل دارای اضافه وزن را داشتند (295/0= β، 001/0>p). نتیجهگیری: به منظور کنترل رفتار خوردن، توجه به نگرانی از تصویر بدن و نشخوار فکری در تدوین بستههای آموزشی پیشنهاد می‌گردد.

https://chj.rums.ac.ir/article_201260_0458e0bd9121d63a51761cc62e4dbebe.pdf

دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجان سلامت جامعه 2345-6248 18 1 2024 07 22 The Effectiveness of Emotional Therapy on Agreeableness and Emotional Balance of Women with Emotional Divorce اثربخشی درمان هیجان‌مدار بر توافق‌پذیری و تعادل عاطفی زنان با طلاق عاطفی 69 78 201263 10.22123/chj.2024.454663.2088 FA آرزو امیدپور دانشجوی دکتری روان‌شناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران. 0000-0001-9015-879X ایرج شاکری نیا دانشیار ،گروه روانشناسی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. 0000-0001-9015-879x بهمن اکبری استاد، گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران. Journal Article 2024 04 28 Introduction: Emotional divorce is a type of divorce that is not registered anywhere and is related to families who decide for reasons such as negative attitudes, false beliefs, sick mind, stress and worry, inability to meet the needs of life. They are forced to live under one roof. The present study was conducted with the aim of determining the effectiveness of emotion-oriented therapy on agreeableness and emotional balance of women with emotional divorce. Materials and Methods: This research was conducted using a semi-experimental method and a pre-test-post-test research design with a control group. The statistical population of the research consisted of 100 women with emotional divorce in 2023 at Neday Mehrgan Counseling Center in Rasht, out of which a sample of 30 people was selected by purposive sampling and randomly in the intervention group. (15 people) and control (15 people) were placed. Emotional divorce (Gottman, 2008), emotional balance (Diener and et al 2010) and agreeableness (McCrae and et al 2005) questionnaires were used to collect data. The intervention group underwent 8 sessions of emotional therapy (Greenberg and Johnson, 1988), while the control group did not receive any training. Data were analyzed using multivariate analysis of covariance. Results: The results showed that emotional therapy was effective in increasing the agreeableness of women with emotional divorce (p<0.001). Also, the results showed that emotional therapy was effective in increasing the emotional balance of women with emotional divorce (p<0.001). Conclusion: The findings of the present study showed that the use of emotion-oriented treatment content and instructions is useful in increasing agreeableness and emotional balance of women with emotional divorce. Therefore, the use of this therapeutic intervention is recommended. مقدمه: طلاق عاطفی نوعی از طلاق است که هیچجا به ثبت نمیرسد و مربوط به خانوادههایی است که به دلایلی مانند نگرشهای منفی، باورهای نادرست، ذهن بیمار، استرس و نگرانی و ناتوانی در تأمین نیازهای زندگی تصمیم میگیرند به اجبار زیر یک سقف زندگی کنند. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان هیجانمدار بر توافقپذیری و تعادل عاطفی زنان با طلاق عاطفی انجام شد. مواد و روشها: این پژوهش به روش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری، 100 نفر از زنان با طلاق عاطفی مراجعهکننده به مرکز مشاوره ندای مهرگان رشت در سال 1402 بودند. تعداد 30 نفر به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در گروههای مداخله (15 نفر) و کنترل (15 نفر) جایدهی شدند. دادهها توسط پرسشنامههای طلاق عاطفی، تعادل عاطفی و توافقپذیری جمعآوری شدند. گروه مداخله تحت 8 جلسه مداخله درمان هیجانمدار قرار گرفت. گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره تجزیهوتحلیل شدند. یافته ها: میانگین و انحرافمعیار توافقپذیری در گروه مداخله در پیشآزمون و پسآزمون به ترتیب 06/2±40/32 و 87/1±33/39 و در گروه کنترل 76/1±13/32 و 80/1±53/32 بود. میانگین و انحرافمعیار تعادل عاطفی در گروه مداخله در پیشآزمون و پسآزمون به ترتیب 86/1±26/32 و 18/1±13/38 و در گروه کنترل 79/1±33/32 و 47/1±80/32 بود. درمان هیجانمدار موجب افزایش توافقپذیری (001/0p˂) و تعادل عاطفی (001/0p˂) در گروه مداخله شد. نتیجه گیری: استفاده از محتوا و دستورالعملهای درمان هیجانمدار در افزایش توافقپذیری و تعادل عاطفی زنان با طلاق عاطفی مفید است. بنابراین استفاده از این مداخله درمانی توصیه میشود.

https://chj.rums.ac.ir/article_201263_ed529a55db392d58f303b272887a1dd4.pdf

دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجان سلامت جامعه 2345-6248 18 1 2024 07 22 The effectiveness of narrative therapy on perceived self-efficacy, vitality of single-parent Adolescents girls بررسی اثربخشی روایت‌درمانی بر خودکارآمدی ادراک‌شده، سرزندگی دختران نوجوان تک‌والد 79 87 201264 10.22123/chj.2024.433595.2056 FA صفیه سروش اسگوئی دانشجوی کارشناسی‌ارشد، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، موسسه آموزش عالی رشدیه تبریز، تبریز، ایران. 0000-0003-2273-5983 هادی اسمخانی اکبری نژاد استادیار. گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، موسسه آموزش عالی نبی‌اکرم (ص)، تبریز، ایران. 0000-0001-5997-1790 نرگس پورطالب استادیار. گروه روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تبریز، ایران. 0000-0002-6241-4271 Journal Article 2024 01 01 Introduction: Background and Aim: Parents' divorce causes problems in children's self-efficacy and reduces their quality of life. The aim of the present study was to investigate the effectiveness of narrative therapy on the perceived self-efficacy and vitality of single-parent adolescents girls. Materials and Methods: This semi-experimental study was performed based on a pre-test and post-test with a control group. The study population consisted was formed by single-parent adolescents girls who lived with their mother and referred to Tabriz Private Counseling Center in 1402. The research was 30 people who were selected by purposive sampling method and were randomly divided into experimental and control groups of 15 people. The tools used in this study were the Self-Efficacy Questionnaire developed by Sherer and colleagues, and the Desy and Ryan's Vitality Questionnaire.The experimental group received narrative therapy in once a week in eight 1.5-h sessions, but the control group did not receive any treatment. The data were analyzed using multivariate analysis of covariance. Results: Mean and standard deviation of self-efficacy in the control group in the pre-test 56.67±7.59 and in the post-test 55.33±6.63, there was no significant difference (p<0.05) and for The experimental group was 54.93±7.58 in the pre-test, and 59.07±10.7 in the post-test, the difference was significant (p<0.001). The mean and standard deviation of vitality in the control group was 18.93±3.21 and 18.07±3.19, there was no significant difference (p<0.05) and for the experimental group in the pre-test and post-test. 18.67±3.57 and 22.67±3.13 respectively, the difference was significant (p<0.001). Conclusion: According to the results of the research, it seems that narrative therapy can be effective in improving the vitality and perceived self-efficacy of single-parent Adolescents girls. مقدمه: طلاق والدین سبب ایجاد مشکلاتی در خودکارآمدی فرزندان و کاهش کیفیت زندگی آنها میشود. هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی روایتدرمانی بر خودکارآمدی ادراکشده و سرزندگی نوجوانان تکوالد میباشد. مواد و روشها: روش پژوهش، نیمهتجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون بود. جامعه آماری پژوهش را دختران نوجوان تکوالد که با مادرشان زندگی میکردند و در سال 1402 به مرکز مشاوره خصوصی تبریز مراجعه کردند (تعداد تقریبی 58 نفر) تشکیل دادند. نمونه پژوهش 30 نفر بودند که به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفیسازی در گروههای آزمایش و کنترل 15 نفره قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده در این مطالعه، پرسشنامه خودکارآمدی Sherer و همکاران و پرسشنامه سرزندگی Desi و Ryan بود. گروه آزمایش روایتدرمانی را هفتهای یکبار در 8 جلسه 90 دقیقهای دریافت کردند. گروه کنترل هیچ درمانی را دریافت نکردند. دادهها با استفاده از تحلیل کواریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: میانگین و انحرافمعیار متغیر خودکارآمدی ادراکشده در گروه کنترل در پیشآزمون 59/7±67/56 و در پسآزمون 63/6±33/55، تفاوت معنیداری نداشت (05/0<p) و برای گروه آزمایش در پیشآزمون 58/7±93/54، در پسآزمون 10/7±07/59، تفاوت معنادار بود (001/0>p). میانگین و انحرافمعیار متغیر سرزندگی در گروه کنترل 21/3±93/18 و 19/3±07/18، تفاوت معنیداری نداشت (05/0<p) و برای گروه آزمایش در پیشآزمون و پسآزمون به ترتیب 57/3±67/18 و 13/3±67/22، تفاوت معنادار (001/0>p) بود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج به نظر میرسد روایتدرمانی میتواند بر بهبود سرزندگی و خودکارآمدی ادراکشده دختران نوجوان تکوالد مؤثر باشد.

https://chj.rums.ac.ir/article_201264_4308d55280e1aba8dee2b12c8fd8cc2d.pdf