دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجان سلامت جامعه 2345-6248 20 1 2026 05 22 Evaluation of serum Procalcitonin in patients with COPD in Ali Ibn-e-Abitaleb Rafsanjan Hospital ارزیابی پروکلسیتونین سرمی در بیماران مبتلا به بیماری انسدادی مزمن ریه بستری در بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) رفسنجان 3 13 250401 10.22123/chj.2026.590279.2285 FA فرشته پوزن رزیدنت زنان و زایمان، گروه زنان و زایمان، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران امیر رهنما استادیار، مرکز تحقیقات بیماری‌های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران معین عرب دانشجوی پزشکی عمومی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران 0000-0002-2162-7940 مجید کاظمی استاد، گروه پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات بیماری‌های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان،ایران 0000-0001-5623-6416 محمدرضا دهقانی دانشیار، مرکز تحقیقات پزشکی مولکولی، پژوهشکده علوم پایه پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران مهدی کریمی استادیار، گروه داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران 0000-0002-2162-7940 Journal Article 2026 04 04 Introduction: Procalcitonin (PCT) is a prohormone of calcitonin, synthesized in the neuroendocrine cells of the thyroid gland. It has a high diagnostic value and functions as an acute-phase reactant in inflammatory processes. The present study was conducted to evaluate serum procalcitonin levels in hospitalized patients with Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD) at Ali-e-Ibn Abitalib Hospital in Rafsanjan, Iran. Materials and Methods: This case-control study included hospitalized patients with acute exacerbation of COPD in the internal medicine ward of Ali-e-Ibn Abitalib Hospital, Rafsanjan, during the year 2018. A total of 25 patients were selected using convenience sampling from this population. Additionally, after matching for age and gender, 25 healthy subjects without COPD were included as controls. From each participant, 5 mL of venous blood was collected, and serum procalcitonin levels were measured using the Chemiluminescence Immunoassay method. To determine the potential associations between COPD and categorical or continuous variables, we used the Chi-square test (χ²) and independent t-test (or its nonparametric equivalent, Mann–Whitney U test),respectively.Pearson and Spearman correlation coefficients were employed to assess correlations between different variables. Findings: The mean serum procalcitonin level was 0.114 ± 0.207 ng/mL in patients and 0.029 ± 0.018 ng/mL in healthy controls. Although the mean level was higher in the COPD group compared to the control group, the difference was not statistically significant (p = 0.103). Furthermore, no significant correlation was observed between serum procalcitonin levels and age or disease duration (p > 0.05). Conclusion: Based on the results of this study, although the serum procalcitonin levels were higher in COPD patients than in healthy individuals, this increase did not reach statistical significance. Procalcitonin alone is not an adequate tool for the definitive differentiation of patients with COPD from healthy individuals and should not be used as the sole basis for clinical decision‑making. The clinical utility of this biomarker is meaningful only when it is interpreted in conjunction with clinical findings and other complementary diagnostic tests. مقدمه: پروکلسیتونین یک پیش‌هورمون کلسیتونین است که در سلول‌های نوروآندوکرین تیروئید ساخته می‌شود. این هورمون ارزش تشخیصی بالایی دارد و به‌عنوان یک پروتئین واکنش‌دهنده فاز حاد در فرآیندهای التهابی عمل می‌کند. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی پروکلسیتونین سرمی در بیماران بستری مبتلا به COPD در بیمارستان علیابنابیطالب (ع) رفسنجان انجام شد. مواد و روشها: جامعه آماری این مطالعه مورد-شاهدی، بیماران مبتلا به بیماری انسدادی مزمن ریه در مرحله تشدید حاد بستری در بخش داخلی بیمارستان علیا‌بنابی‌طالب رفسنجان در سال 1397 بودند و 25 نفر به روش در دسترس از بین جامعه آماری انتخاب شدند. پس از همسان‌سازی سن و جنسیت، 25 نفر از افراد سالم فاقد COPD نیز انتخاب شدند. از هر فرد 5 میلی‌لیتر نمونه خون گرفته شد و سطح سرمی پروکلسی‌تونین با استفاده از روش ایمونولومینومتری اندازه‌گیری شد. جهت تعیین رابطه احتمالی بین ابتلا به COPD با متغیرهای اسمی و کمی به ترتیب از آزمونهای مجذور کای و T یا معادل ناپارامتریک آن (Mann-Withney U) استفاده شد. همبستگی بین متغیرها با ضریب همبستگی پیرسون و اسپیرمن بررسی شد. یافته‌ها: میانگین پروکلسیتونین بیماران 207/0±114/0 و افراد سالم 018/0±029/0 نانوگرم بر میلیلیتر بود که از نظر آماری تفاوت معنیداری نداشت. همچنین، نتایج حاکی از عدم ارتباط معنیدار سطح سرمی پروکلسیتونین با سن و دوره بیماری بود. نتیجه‌گیری: مقادیر پروکلسی‌تونین در گروه بیماران در مقایسه با گروه سالم بالاتر بود، اما این افزایش از نظر آماری معنی‌دار نبود. پروکلسیتونین به تنهایی ابزار مناسبی برای تمایز قطعی بیماران مبتلا به COPD از افراد سالم نیست و نباید مبنای تصمیم‌گیری قرار گیرد.

https://chj.rums.ac.ir/article_250401_acf8cbff68d6d564ea92eab6ce07cfaf.pdf

دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجان سلامت جامعه 2345-6248 20 1 2026 05 22 The relationship between physiological and functional indicators and knee and ankle joint proprioception in non-athletic boys aged 9-11 years in Marand city ارتباط شاخصهای فیزیولوژیکی و عملکردی با حس عمقی مفصل زانو و مچ پا کودکان غیر ورزشکار پسر 9- 11 سال شهر مرند 14 28 250404 10.22123/chj.2026.582393.2265 FA نگار رستمی دکتری،گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران سعید واحدی دکتری، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0002-8004-5457 رقیه افرونده دانشیار،گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Journal Article 2026 05 19 Introduction: Postural control and balance are crucial for daily activities and injury prevention. Proprioception of the knee and ankle joints plays a key role in balance and is influenced by physiological and functional factors. This study aimed to investigate the relationship between the proprioception of these joints and the aforementioned indices in non-athletic children aged 9-11 years. Materials and Methods: This descriptive-analytical study was conducted on 160 male students (grades 2-5) in 2022. Physiological indices (body composition, height, weight, body fat percentage, bone mass) and functional indices (aerobic power, grip strength, static/dynamic balance, agility, flexibility, explosive power) were measured using standard tools, and proprioception was assessed via imaging (ICC ≥ 0.97). Data were analyzed using the Pearson correlation test. Findings: Knee proprioception showed a significant negative correlation with height (r=-0.280, p=0.011). Among functional indices, significant negative correlations were observed with explosive power (r=-0.312, p=0.004) and grip strength (r=-0.242, p=0.029). Moreover, a significant positive correlation was found with agility (r=0.228, p=0.040). Ankle proprioception exhibited significant negative correlations with height (r=-0.277, p=0.012), weight (r=-0.225, p=0.042), body fat percentage (r=-0.230, p=0.038), and bone mass (r=-0.255, p=0.021). Among functional indices, a significant positive correlation was revealed only with dynamic balance (r=0.222, p=0.045). Conclusion: Physiological and functional indices are significantly related to knee and ankle proprioception in non-athletic children aged 9-11 years, which may be effective in predicting this sense. Implementing programs to improve physical fitness and balance exercises is recommended for this age group. مقدمه: کنترل وضعیت بدنی و تعادل برای فعالیت‌های روزمره و پیشگیری از آسیب ضروری است. حس عمقی مفاصل زانو و مچ پا نقش کلیدی در تعادل دارند و تحت تأثیر عوامل فیزیولوژیک و عملکردی قرار می‌گیرند. این تحقیق جهت تعیین ارتباط حس عمقی این مفاصل با شاخص‌های مذکور در کودکان ۹ تا ۱۱ سال غیرورزشکار در شهر مرند انجام شد. مواد و روش: پژوهش توصیفی حاضر، بر روی ۱۶۰ دانش‌آموز پسر (پایه‌های دوم تا پنجم ابتدایی) در سال ۱۴۰۱ انجام شد. شاخص‌های فیزیولوژیک (آنالیز بدن، قد، وزن، درصد چربی، توده استخوانی) و عملکردی (توان هوازی، قدرت پنجه، تعادل ایستا/پویا، چابکی، انعطاف‌پذیری، توان انفجاری) با ابزارهای استاندارد سنجیده و حس عمقی با عکس‌برداری (97/0 ICC ≥) ارزیابی شد. داده‌ها با آزمون همبستگی Pearson تحلیل گردید. یافته‌ها: حس عمقی زانو با قد (280/0 r= -،011/0p=) همبستگی منفی معنی‌دار داشت. در شاخص‌های عملکردی نیز با توان انفجاری (312/0-r= ،004/0p=) و قدرت گریپ (242/0- r=،029/0p= ) همبستگی منفی و با چابکی (228/0 r=،040/0p=) همبستگی مثبت معنی‌دار مشاهده شد. حس عمقی مچ پا با قد (277/0- r=،012/0p= ) ، وزن (225/0- r=،042/0p=)، درصد چربی (230/0- r= ،038/0p=) و توده استخوانی (255/0 r=-،021/0p=) همبستگی منفی معنی‌دار داشت و در شاخص‌های عملکردی تنها با تعادل پویا (222/0 r= ،045/0p=) همبستگی مثبت معنی‌دار نشان داد. نتیجه‌گیری: شاخص‌های فیزیولوژیک و عملکردی با حس عمقی زانو و مچ پا در کودکان غیرورزشکار ۹ تا ۱۱ سال ارتباط معنیدار دارند که می‌تواند در پیش‌بینی این حس مؤثر باشد. اجرای برنامه‌های بهبود آمادگی جسمانی و تمرینات تعادلی برای این گروه سنی توصیه می‌شود.

https://chj.rums.ac.ir/article_250404_800dab0f4c438040007c51aee9e21069.pdf

دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجان سلامت جامعه 2345-6248 20 1 2026 06 20 Identifying the Damages of Deviation from Iranian-Islamic Lifestyle Values and Norms in the Youth's Divorce: A Phenomenological Study شناسایی آسیب‌های انحراف از ارزش‌ها و هنجارهای سبک زندگی ایرانی-اسلامی در طلاق جوانان: یک مطالعه پدیدارشناسی 29 39 250536 10.22123/chj.2026.561875.2238 FA مهدی قزلسفلو استادیار،گروه روانشناسی، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، ایران 0000-0002-1409-156X علی آقازیارتی استادیار،گروه روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران Journal Article 2025 11 24 Introduction: Divorce, as a multidimensional phenomenon, is a sign of change in the value, moral, and normative system of society. This study aimed to identify the damages resulting from deviation from Iranian–Islamic lifestyle values and norms in the occurrence of divorce among Tehrani youth. Methods and Materials: This qualitative research was conducted using an interpretive phenomenological approach. The statistical population included divorced young individuals living in Tehran who had experienced divorce within the past five years. Purposive sampling was used in this study. A total of 23 individuals (13 women and 10 men) who had referred to counseling centers in areas 4 and 10 of Tehran participated in semi-structured interviews. Data were analyzed through thematic analysis using NVivo version 14. Results: Thematic analysis revealed five main themes: collapse of the shared value system, emotional and communicational disconnection, socio-media pressure, weakness of premarital education and awareness based on Iranian-Islamic values, and personal, social and spiritual disconnection. The results indicated that weak religious beliefs, excessive individualism, media influence, and lack of communicational and cultural skills were the key factors contributing to divorce. Conclusions:Youth divorce reflects deviation from cultural and moral values in society. The deviation from Iranian–Islamic lifestyle norms, reinforced by social and media pressures, has weakened the integrity of the family. Strengthening pre-marital education, promoting moral values, and providing culturally grounded counseling programs can play a vital role in preventing divorce and restoring the cultural identity of Iranian families. مقدمه: طلاق، به‌عنوان پدیده‌ای چندبعدی، نشانه‌ای از دگرگونی در نظام ارزشی، اخلاقی و هنجاری جامعه است. هدف پژوهش حاضر، شناسایی آسیب‌های ناشی از انحراف از ارزش‌ها و هنجارهای سبک زندگی ایرانی–اسلامی در بروز طلاق میان جوانان تهرانی است. مواد و روشها: این پژوهش از نوع کیفی و با رویکرد پدیدارشناسی تفسیری انجام شد. جامعه آماری شامل جوانان ساکن شهر تهران بودند که در پنج سال گذشته تجربه طلاق داشتند. نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند بود. در مجموع، ۲۳ نفر (۱۳ زن و ۱۰ مرد) که به مراکز مشاوره در مناطق 4 و 10 شهر تهران مراجعه کرده بودند در مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته شرکت کردند. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل مضمون و نرم‌افزار NVivo نسخه ۱۴ تحلیل شدند. یافتهها: تحلیل داده‌ها به شناسایی پنج مضمون اصلی منجر شد: فروپاشی نظام ارزشی مشترک زوجین، گسست ارتباطی و عاطفی، فشارهای اجتماعی و رسانه‌ای، ضعف آموزش و آگاهی پیش از ازدواج بر پایه ارزشهای ایرانی - اسلامی و گسست فردی، اجتماعی و معنوی. نتایج نشان داد که ضعف باورهای دینی، فردگرایی افراطی، تأثیر رسانه‌های اجتماعی، و فقدان مهارت‌های ارتباطی و فرهنگی از عوامل کلیدی در افزایش طلاق جوانان هستند. نتیجه گیری: طلاق جوانان بازتابی از گسست ارزش‌های فرهنگی و اخلاقی در جامعه است. انحراف از هنجارهای سبک زندگی ایرانی–اسلامی، همراه با فشارهای فرهنگی و رسانه‌ای، موجب تضعیف نهاد خانواده شده است. تقویت آموزش‌های پیش از ازدواج، ترویج ارزش‌های اخلاقی و ارائه مشاوره‌های مبتنی بر فرهنگ بومی می‌تواند در پیشگیری از طلاق و بازسازی هویت فرهنگی خانواده نقش مؤثری ایفا کند.

https://chj.rums.ac.ir/article_250536_47417e91ed065626ee9d0e980930f24d.pdf